müslümanken en sert elestirdigim insan tipiydi. muslumanlar kötüyse, bu islam'ın suçu değildir vs, klasik lafları ederdim ben de.
geldiğimiz noktada, çevremde müslüman diye geçinenlerin yaptiklarindan o kadar tiksindim ki, ben de o kervana katıldım. dönüşümüm bir anda olmadı, bir yılı buldu artık müslüman olmadığımı, dine dair birçok şeyi kabullenmedigimi kendime itiraf etmem. çevreme söylemem ise çok çok daha uzun sürdü. ateist değilim, ama müslüman da değilim. ve bu aralar fark ediyorum ki, eskiden daha huzurluydum ve bazen o sonsuz teslimiyetle, her şeyi kabullendigim günleri özlüyorum. bu da gecenin itirafı olsun.
p.s: şimdiki dini inancım için,
(bkz: benim kalbim temiz) *
24.05.2021 · 43. sıra
opsunsenizekimuren
23.05.2021 00:08 ~ 00:12