ben eğitimin hala eğitim olduğu zamanlarda okudum. full devlette. ilkokulda notlarım çok iyi olduğu ve sınavlarda derece yaptığım için bir özel okuldan burs teklifi almıştım, anam babam fethullahçı oldukları için göndermemişti çocuğun beynini yıkarlar diye, ileri görüşlü insanlarmış.
benim beynimi daha ilk günden tek kişilik öğrenci sıraları ile yıkamışlardı halbuki bir süre trip atmıştım anamla babama*
neyse anadolu lisesi +itü+boğaziçiliyim. hazırlığı lisede okuduğum için ingilizceyi bile lisede çözmüştüm. haftada 24 saat mr ve mrs brownın sıçtığı boka kadar öğrettiler çünkü zorla. kendimce alabileceğim en iyi eğitimi sağladım kendime beleşe. background biraz uzun sürdü ama sadede geleceğim.
bak ben bana verilen her şeyi yalayıp yuttum devlet okulunda. sonra bir gün robertlı bi iki arkadaşla aynı ortamda bulundum, koç lisesine gitmiş arkadaşlarım, fransız lisesinden mezun tanıdıklarım oldu. size bu aşağılık kompleksi olarak gelebilir ama bence gerçekler: ben bu arkadaşların vizyon seviyesine hayatta erişemem. bana söylenen her şeyi yaptım okul hayatım boyunca ama yeteri kadar vermemişler işte anlatabiliyor muyum. biz sat sınavı diye birşeyi duymamışken bunlar takır takır amerikaya gitti okumaya, ki bilsem derece yapacağım tarzda bir sınav. her biri piyano olsun yüzme olsun bir şeyde pro derecesinde bir hobiye sahip. bizi bir yıl tenise bir yıl orgla müzik aleti çaldığımız kursa gönderdiler paraya kıyıp ama vizyon olmayınca bir işe yaramadı tabi.
hepsinin arkadaşları orda burda ceo seviyesine yükseldi, kendi startuplarını kurdu, beraber iş yaptılar, aralarından cern'e gidenler var vs. benden çok daha kötü durumdaki öğrenciler okul biter bitmez benden daha iyi yerlerde iş buldu, daha elit arkadaş çevreleri oldu. benimkiler kendini ota bokpüsüre verdi mesela liseden sonra, yarısı yıkık yıkık geziyor.
ne bileyim altan. vizyon diye birşey var ve onu sana o yaşlarda yüklediler yüklediler. sonradan edinmeye çalıştığın şey hep böyle bir eğreti duruyor. oldurmak için belki o babası parayla okula gönderenlerden daha fazla çalışıyorsun ama arayı kapatamıyorsun.
burada o kadar para vereceğinize yatırım yapın çocuk ömrü boyunca çalışmak zorunda kalmasın diyenler var. eğitim dediğin şey para kazanmak için yapılmıyor ki. al sana galerici alsatçı tayfada da çok para olabilir ama yarısını evladın olsa sevmezsin. çocuğa belki özel okula göndermedin diye iki daire bırakırsın kira paralarıyla geçinir ama sonra it kopuk ilkokul arkadaşıyla pis işlere girişir kavgaya karışır cezaevinden toplarsın anlatabiliyor muyum. para dediğin şey binlerce insanda var ama klas birini aradığında o kadar kolay bulamıyorsun. paranla giremeyeceğin ortamları oluyor çünkü.
çocuğum da yok ben niye dertlendim bu kadar bilmiyorum ama varsa imkanınız çocuğunuzu daha elit ortamlara sokun bence. parayla alıp sonradan patch yükleyemiyorsunuz çocuğa çünkü.
04.09.2023 · 40. sıra
kristen pfaff
03.09.2023 01:21