üst kat komşusuna mektuplar

sevgili üst kat komşum çiftin erkek olanı,

doktorasını yapan, okumuş adamsın. hatta lise öğretmenisin. neden sürekli karına bağırıp çağırıyorsun? bazen üstümüze düşeceksiniz zannediyorum gümbürtüden. eşin gördüğüm en naif, en sessiz insanlardan biri. bir de bize "eşim benim başıma gelen en güzel şey, hayattaki tek şansım" falan diyorsun ama hiç de öyle davranmıyorsun. lütfen ona karşı saygılı ol. ona bağırma, bir şeyleri sağa sola fırlatma, tepinme, küfür etme. onu sev.

bir de arabanı düzgün park et lütfen. kendin gibi yamuk yumuk koyuyorsun, sonra bizim arabalar dışarıda kalıyor.

bir de teşekkür ederim, okumakla adam olunmadığını bir kez daha gözler önüne serdin.

duma duma dum

selam creepy,

gelmişsin 150 yaşına ama torunun yaşındaki bana -yaşar usta'ya- hunharca yavşamaya utanmıyorsun. yetmiyor, ev telefonunu arayıp önce nefes veriyor, sonra "seni seviyorom" diyorsun. neden dedecim? neden?

"dedeye sahip çıkalım" cümlesindeki dede olacak yaştasın, niçin üzerindeki eprimiş atletle beni balkonda bekliyorsun? niçin çiçeklerime ve saksılarıma inatla bulgur atıyorsun? neden balkon camımı açtığımda içeri kedi maması fırlatıyorsun? kedi miyim ben?

hayatım yeterince zor, hastalıklı ve bunalımlı. mumdan çıkarıcam bigün evindeki yangını. sonra ön dişlerimi söktürüp "beter olsun pezevenk" diye psikopatça gülerek demeç vericem yerel televizyonlara. şrfsz.

Sık geçen başlıklar

üst kat komşusuna mektuplar 2