çocuğum olursa yapacağım eylem. hatta 18ine kadar elimden geldiğince din ile ilgili söylemleri dahi yasaklayacağım.
imam hatipmiş, kuran kursuymuş, bilmem ne vakfıymış yok. temiz beyin için çocukları bu tip şeylerden uzak tutmak gerekiyor. 18inden sonra neye inanmak istiyorsa inansın, sorumluluk noktam ne ise onu sonuna kadar kullanırım.
çocuklar çocuk kitabı okumalı.
edit: bakın arkadaşlar, ben çocuğum inançsız olsun yada inançlı olsun arzusunda değilim. lakin benim din olarak anlattığım şeylerin 180 derece zıttını gören bir çocuğa verecek cevabım yok sadece.
din demek güzel ahlak demek diyeceğim, yalancıların talancıların din üzerinden yürüdüğünü görecek ve soracak, ben bu çocuğa ne diyeceğim?
din diyecek, yaradılanı yaradandan ötürü sevin diyor, e babacım kimse kimseyi sevmiyor, bu nasıl oluyor diyecek. ben bu çocuğa ne diyeceğim?
baba diyecek, allah yeryüzündeki hayvanlar benim sessiz kullarımdır demiş, biz onlara neden bu kadar kötülük yapıyoruz diye soracak. ben bu çocuğa ne diyeceğim?
baba diyecek, şu vakıfta, şu kursta arkadaşlarıma kötü şeyler yapıyorlar, geçen gün internette gördüm, neden böyle oluyor diyecek. ben bu çocuğa ne diyeceğim?
velhasıl, cevaplarına sahip olmadığım şeyleri sorsun istemiyorum bana. o yüzden evimde din ile alakalı şeyler konuşulsun istemiyorum. eğer konuşulursa inançsız bir çocuk olacaktır ve ben bunun kendisinin karar verebileceği birşey olsun istiyorum.
23.04.2019 · 27. sıra
rem1903
22.04.2019 05:10 ~ 08:49