uranha 1

evinden başka yerde tuvalete giremeyenlerin dramıdır bu.
şüphelerin en büyüğüdür.

uyandığında karnında bir ağrı yoktur. gaz baskısı yoktur. ama sen her sabah tuvalete düzenli çıkan birisindir. yıllarını bu düzeni kurmak için harcamış, 6'da evden çıkman gerekiyorsa 5'te kalkıp tuvalete gitmiş, evden boş mideyle, huzur içinde çıkmış birisindir ama o gün öyle olmaz. tuvalete çıkman için hiçbir belirti yoktur.

bu şu demektir; "birazdan kahvaltı yapacağım ve dün yediklerimin üzerine binecek... hım... o zaman bana günün belli bir anında sıkıntı verebilir..."

tuvalete girersin, denersin olmaz. risk artmaktadır. hafif ter gelir.

dışarı çıkarsın, attığın ilk on adımda midende hareket başlar. panik ve kontrol o andan itibaren tüm günün hakimi olur. başlar b.kunla mücadelen. yemeye korkarsın, içmeye korkarsın, daha önceden tecrübe ettiğin ve mideni mülayimleştiren 3'ü 1 arada, bulgur pilavı, mercimek çorbası gibi şeyleri o gün tütketmemeye çalışırsın ama aksi gibi gittiğin yer yerde karşına onlar çıkar. sıkıntıya girer, tükenirsin.

ve mideni yenip, ona teslim olup başka tuvaletlere girmeden evine girdiğin an, sınav sonuçlarının açıklanıp sınavı geçtiğin andır. beklediğin iyi haberin geldiği andır. huzur o andır işte, rahatlık o andır. artık güvendesindir.

'ulan sıç artık da kurtulalım' diyorsunuz, duyuyorum. öyle demeyin dostlar. milyonlar sokakta böyle dolaşıyor. biraz dikkatli bakın yüzlerine ve dinleyin onları.

"ben almıyım abi ya..."
"yedim de geldim kanka sağ ol."
"bir su alayım, dolaptan olmasın."
"kaç gibi biter işimiz?"

her yere b.kunu bırakan dostlara selam olsun! duvarımda posterleriniz var!