sologitar 1

tck madde 191: (1) kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alan, kabul eden veya bulunduran ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanan kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

buradan da görüldüğü üzere, cebinde içmek için 3-4 gram esrar bulunduran ve bunu arkadaşıyla paylaşan bir insanı iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası işe cezalandırılabilirsiniz.

işte sorun tam da burada, esrar içmenin zararlı olup olmamasından çok söz konusu olan hapis cezasındadır.
esrar temin etmenin ve kullanmanın ''suç'' olması, kişi hak ve özgürlükleri açısında oldukça büyük bir sorundur.

şöyle ki;

her suçun bir mağduru veya pasif süjesi olması gereklidir. ceza hukuku da dahil tüm hukuk, bir süjeden doğan ve başka bir süjeye ait menfaatler alanını etkileyen hukuka uygun veya aykırı davranışları düzenler. bir kimsenin yine kendisi üzerinde suç işlemesi söz konusu değildir; insanın kişiliği bir suçun aynı anda hem aktif süjesini hem de pasif süjesini oluşturacak biçimde ikiye bölünemez. bu nedenle örneğin kendi kendini sakatlama veya kendi malını tahrip etme fiilleri, bunlar sadece işleyeni etkiledikleri sürece suç sayılamaz. çünkü söz konusu fiiller başka süjelere yansımamaktadır.

bununla beraber bir kimsenin askerlikten kaçmak maksadıyle kendisini sakatlaması veya sigorta bedelini almak maksadıyla kendisine ait malı tahrip etmesi fiilleri suçtur. çünkü fiil birinci durumda ferdin askerlik hizmeti yapmasına ilişkin devlete ait menfaati, ikinci durumda sigorta şirketinin malvarlığı hakkını ihlal etmektedir. pasif süje devlet ve sigorta şirketidir.

oysa ki; bir insanın içmek için aldığı 10 gram esrarı arkadaşlarıyla paylaşması, beraber kendi iradeleriyle bunu tüketmeleri sonucunda menfaati ihlal edilen herhangi bir süje yoktur. bu nedenle esrar temin etmenin ve içmenin bu kadar ağır cezalarla tehdit altına alınması kişi hak ve özgürlükleri genel teorisi bakımından oldukça mantıksız. her ne kadar pratikte içicilere ceza vermek yerine tedavi etmeye yönelinmekteyse de burada tedavi edilecek bir hastalık söz konusu olmadığı gibi bu şekilde bir ceza tehdidiyle sınırlandırılacak kadar kamu düzenini bozucu bir davranış da mevcut değildir.

işte problem buradadır. esrar ve türevleri ağır kimyasal uyuşturucular ile aynı kategoriden çıkarılarak esrar içmenin suç olmaktan çıkarılması gerekmektedir.

içmek isteyen rahatça alıp içebilmeli; devlet de zararları konusunda yeterli düzeyde bilinçlendirici eğitim vermelidir. nasıl ki bir insanı; her gün marketten alıp hepsini içtiği 70'lik rakı için, her gün çayına attığı 7 şeker için, her gün yediği bol trans yağlı sağlıksız yiyecekler için, sağlığına dikkat etmediği ve günde 3 paket sigara içtiği için hapse atmıyorsanız, esrar içtiği için de bir insanı hapse atmıyor olmalısınız.

bu kadar basit.