thatsmyopinion 1

kişiye göre değişse de, gönül kırıklığından çıkan ses. bir yığın camın aynı anda kırıldığını düşünün öyle işte. sadece sizin duyabileceğiniz, dışarıdan duyulsa kulakları sağır edebilecek bir ses...

kalbinizi kıran kişiler bu sesi duyamazlar, duymak da istemezler. çünkü daha önemli işleri vardır, kirlenmiş vicdanlarını yalanlarla avutmak gibi, tıpkı size yaptığı gibi...
durum gösterir ki, muhatap olduğunuz kişiden hızla uzaklaşmanız, duruma daha fazla mâruz kalmadığınız için şükretmeniz gerekir. "

"yüzüne bakılmayacak insanlara hayatınızda bir yere sahip olması için verilen her şans yeni kalp kırıklarına malzeme yaratır."
siz o şansı verip durumun düzeleceğini sanırken, o kırılan kalbin parçaları ciğerinize batar, çizer kanatır ve tekrardan parçalara ayrılır. yaranızı bile saramadan ölümcül darbeler ardı ardına gelmeye devam eder. üstelik bu kez çıkan ses daha sarsıcı bir hal alır, daha derinlerden gelir. içinden "bari bunları muhafaza edeyim, zira elimde kalanlar bunlardan ibaret" dersin. zararın neresinden tutsan kâr'a çevirmeye çalışırsın, kendi kendine şartlanırsın "daha zor güveneceğim, emin olmadan kimseye bu kırıkları emanet etmeyeceğim" dersin umarsızca. tabii ki o emin olduğun insanlar da daha küçük parçalara ayıracak elinde tuttuğun kalp kırıklarını. puzzle gibi dağıtıp her seferinde yapmaya çalışmak, kaybolan eksik parçaları bir türlü bulamamak gibi...

olayın sonuna geldikçe parçalar o kadar küçülür ve yok olmaya yüz tutar ki, o kadar fazla kırılır ki kalbin, daha da küçülemez ve daha da kırılamaz dersin. bir yanılgı bu aslında, üstüne kırılır yine ve hayret edersin. kalkıp toparlanırken bir sonraki yanlış kişiyi bulma macerana hiçbir şey yokmuşçasına devam edersin. döngü sürer gider, kırıldıkça kanarsın, kanadıkça susarsın ve sustukça en çok içine içine haykırırsın. o an çıkan ses kulakları sağır eder, ama en acısı bunu yalnızca sen duyarsın...

bazen de çıt çıkmaz. kişi değmeyecek kadar aşağılıktır, utanırsın duyulmasından.gerçek manada kırılınca da konu kapanır ve tamamen susulur artık...