swing49 1

bana iki yıl önce teknemin çalınmasını hatırlatan olay. o zaman da istanbulda üniversite öğrencisi kuzenim beni arayıp resimlerini istemişti. “burada okulda hırsız tanıyan öğrenciler var, onlara göstereyim belki fidye karşılığı kurtarabiliriz “ niyetine. teknenin çalınmasından daha trajik olan ararken yaşadığım traji/komik olaylardı. anlatayım. güneşli bi sabah denize çıkayım diye limana geldim. ipin ucu boştu. bıçakla kesilmiş ve henüz saçaklanmamıştı (bu bir kaç gün içinde kesildiğini gösterir) hemen en yakın karakola gidip olayı bildirdim. tutanaklar tutuldu. hemen o gece bir çok yerden teknenin fotoğrafları ve olayı paylaştım. ertesi sabah üye olduğum whatsapp gruplarından biri arayıp teknemin bir adada restaurantının önünde demirlediğini söyledi. bence siz gelmeyin dedi hırsızlar silahlı olabilirmiş. zaten bulunduğum yerden adaya en erken 10 saat sonra vapur vardı. hemen karakola gidip olayı bildirdim. adaya deniz polisinin baktığını oraya başvurmamı söylediler. deniz polisine gittim. adaya adanın sahil güvenliğinin baktığını söylediler. adanın sahil güvenliğinin numarasını bulamayınca adanın karakolunu aradım. adada sahil güvenlik yokmuş meğer. neyse en yakın ilçenin sahil güvenliği bakıyomuş. orayı aradım. sahil güvenlik “bugün hava çok kötü adaya gidemeyiz” dedi. adanın jandarmasına bildirmem gerektiği söylendi. jandarmayı aradım “ limana gideriz ama tekne denizin 1 mt içinde ise müdahale edemeyiz” dediler. ayrıca teknenin aranabilmesi için savcılıktan karar çıkartmam gerektiğini söyleyince savcılığa gittim, savcının kalemi dosya açtırmam gerektiğini ve -1 de kimlik fotokopisi çektirmemi söyledi. kırtasiyede sıra vardı biraz ama tam bana sıra geldiğinde ( bu arada tekneden haber alalı 5 saat olmuştu) restaurant sahibi arayıp “ abi adamlar tekneyi çalıştırıp ilerdeki ada istikametine doğru yol aldılar “ dedi. malesef bu prosedür dosya kağıt kürek işleri devlette böyle. öyle “hemen harekete geçiyoruz” sadece dizilerde oluyor