tanriyi aforoz eden adam 1

şu lanet olası dünyada birazcık utanması gereken kişilere karşı sergilediğim eylemdir..

görsel
görsel
görsel

bir başkasıyla olmasından daha çok, bir süre daha gözlerimin içine bakarak durumu reddetmesi, yalan söylemesi koymuştur..

varsın yansın bu dünya.. neyzen tevfikten gelsin bu şiir aslıya;

yürü bre ehli deve endamını göreyim.
sensiz geçen gecelerin ecdadını s.keyim.
mecnun gibi top muyum bir .m için öleyim.
leylayı da s.keyim mecnunu da s.keyim.

bana yar olmayan karının izzetini itibarini s.keyim.
yansın karıların alayı su veren itfaiyenin hortumunu s.keyim.

düşmüşüz bir or.spunun belasina,
koymadik diye taaa .mının ortasina.
kader böyle yazmış hatırasına,
ben böyle hatiranin hikayesini s.keyim.

kerem dagları deler bir .mcık uğruna,
(aslı ) gitsin de, ona buna vurdura.
bir kari için değer mi hiç bütün bunlara,
her taraf .mcık dolu mala iyi vurana.

fuzuli .m pesine düştün gurbete.
m serindir, .m derindir, şifa verir millete.
ye kebabı, iç şarabı, vur karpuz göte.
bu gidişle, y.rrrağımı gidersin cennete.

edit
bu kadar etkileşim alacağımı düşünmemiştim..
tanıdığım hiç kimseye bu durumu anlatamadım. çok içerlendim, çok kırıldım, çok utandım.. yaptığım şeyle de gurur duymuyorum.. sadece beni tanımayan insanların içerisinde ne hissettiğimi anlayacak birileri vardır belki diye yazdım buraya.. troll falan değilim.

çelenkteki yazıların daha vurucu olmasını, beğenmediğini söyleyenler olmuş.. planlı bir hareket değildi, sadece bir çiçekçinin önünden geçerken aklıma gelip yaptığım bir şey oldu. hem 'vitrin mankeni' sıfatından daha çok kendisine ne yakışır bilmiyorum.. kıyafet değiştirir gibi beden değiştiren insanlara söyleyebileceğim tek şey bu.. orospunun iş ahlakı vardır çünkü..

kimsenin hakkına girmeyeyim, ikinci resimde son yazdığı 'git başkasında kal' olmuş.. büyük ihtimal arkasından bir şeyler yazıyordu gidip başkasında kalmak kolay değil minvalinde fakat daha fazla yazacaklarını ve söyleyeceklerini görmek istemediğimden engelledim.. beni kendi evimden kovmak gibi bir niyeti yoktur herhalde, konuşmadım daha sonrasında ama sanmıyorum.

işyerine yeni başlamış, nasıl hemen böyle bir şey yaşanmış diyerek sherlock'luk yapıp troll olduğumu söyleyen arkadaşlar; uzun zamandır işyerinde stajyer olarak çalışıyor idi, daha yeni sigorta girişini yapıp full time olarak çalışmaya başlamıştı, çaktınız?

nasıl anladığımı soran zibilyon tane mesaj aldım; bir süredir sabah öğle akşam telefonda haşır neşir olmasından ve hep aynı kişiyle iş bahanesiyle iletişimde kalmasından şüphelenmiştim zaten.. bir gün aldım karşıma inanın bildiğim tüm kelimeleri kullanarak kendimi anlaşılır kılmaya çalıştım, gözlerinin içerisine bakarak şüphemi dile getirdim.. bunun karşılığında bana öyle sözler söyledi ki beni aldattığını düşündüğüm için kendime kızdım.. ne kadar da aptalsın, çıkarımların paranoyadan ötedeye gitmemiş diye kendimi kahrettim ve daha sonrasında aralarındaki iletişimi sorgulamayı bıraktım.. bir gün kendi cep telefonumun kamerası kötü olması sebebiyle iş için birkaç evrağın resmini çekmem gerektiğinden kendisinin telefonunu istedim, fotoğrafları çektim ve çektiğim fotoğrafları silmek için silinenler klasörüne girdiğimde bir erkeğin kulak arkasındaki sivilceyi gördüm. (evet komik, bende daha sonra buna katılarak güleceğim, hatta aklıma geldikçe bu kadar saçma olmasına gülüyorum ama katılarak değil henüz.) bunun kim olduğunu ve ne anlama geldiğini sordum... önceki konuşmalarımı hatırlattım ve sadece doğruyu bilmek istediğimi söyledim.. artık inkar edemeyeceğini bildiğinden neler yaşandığını anlattı.. meğer beni çok seviyormuş ve sadece bir seferlik bir şey imiş.. bana söylerse ayrılacağımızı bildiğinden ses etmemiş.. (yersen..) bunu öğrendiğim gece aynı zamanda babamı kaybettiğim gün idi. hayatımda hiç bu kadar kendimi yalnız hissetmemiştim bilemezsiniz.

peki neden hemen evden siktir etmedim; ister inanın ister inanmayın ama ben kötü bir insan değilim. bunun için kötü yorum yapanlara kendimi açıklamayacağım, ben kendimi tanıyorum bu bana yeter. çünkü cebinde doğru düzgün parası yoktu, rezil olsun sokakta kalsın istemedim.. hata yapmak insana mahsustur dedim ama hiç bir şey olmamış gibi devam etmeye çalıştığında kaldıramadım.. aynı zamanda kendisine o kadar değer veriyordum ki bir anda böyle bir şey ile karşılaştığımda ne tepki vereceğimi bilemedim, sudan çıkmış balığa döndüm..

yaptığımla gurur duymuyorum ama asla pişman da değilim.. işyerine böyle bir çelenk göndererek kurumun prestijini zedeleyeceğimi, ben sahibi olsam böyle bir durumu istemeyeceğimi de düşünerek şirket sahibine özür mahiyetinde çikolata gönderdim.

görsel

artık evimin manzarası sadece bana ait, geri dönüş yok gençler meraklanmayın.

son söyleyeceğim; bu kadar kötü olmayın, ne yaşıyorsanız yaşayın ama sizleri sevenlere dürüst davranın..