eriksahibi 1

azerbaycan'ın ana taarruzunu zamanından önce açık ettiği bir savaş haline gelmiştir.

açılışı 2 tali taarruzla yapan azerbaycan asıl siklet merkezi olarak gördüğü martakert - mataghis hattında önemli bir gücü toplayıp düşman istihbaratına karşı koruyamamıştır. yıllardır tahkim edilen hatlar söz konusu, öyle kolay değil o coğrafyada.

sovyet-rus savaş doktrininin sadece doğu avrupa üzerinden atlantik kıyısına bir taarruza uygun olduğunun (onu da artık uygulamak mümkün değil, soğuk savaş zamanında kaldı) da bir kez daha ilanı oldu bu savaş. azerbaycan her ne kadar tsk kurmaylarının etkisinin bariz olduğu bir planı uygulasa da eski sovyet taktiklerini daha küçük birlik seviyesinde refleks olarak kullanıyor ve gereğinden fazla kayıp veriyor. bir sosyalist olarak kabul etmek zoruma gitse de nato'nun faydasının ne kadar büyük olduğunu herkesin görmesi gerek. gerek teçhizat, gerek doktrin, gerek yaklaşım farkıyla rakipsizliğini ortaya koyuyor her askeri süreçte. sovyetlerin neden yıkıldığına dair minör örnekler bile yakalamak mümkün.

konumuza dönecek olursak, 2 link bırakıyorum ana taarruz hattı

tali taarruzlar

bu iki linkteki haritalarda azerbaycan ordusunun açılışı ve harekatı nasıl bitirmek istediğine dair bilgiler net bir şekilde gözüküyor. bizim 1974 kıbrıs harekatına benzer ama onun biraz daha hızlı uygulanan versiyonu diyebiliriz. zırhlı birliklerin başarısızlığı taktik seviyede eski alışkanlıklardan ve teçhizatın kabiliyetinden kaynaklı.

işin içerisine hala hava kuvvetleri girmedi. azerbaycan hss temizliği yapmadan hava kuvvetlerini riske atmak istemiyor. aynı şekilde ermenistan da uçaklarını tehlikeye atmak istemiyor. petrol gelirleriyle azerbaycan kaybettiği uçağkların yerine yenilerini koyabilir ama ermenistan'ın böyle bir şansı yok. uçaklar yerine konsa bile pilot yetiştirmek birkaç günde olabilecek bir iş değil ve oldukça maliyetli. müşterek harekat kapasitesindeki bir ordunun hava kuvvetleri 1 aylık pilotla operatif olamaz. hava kuvvetlerinin dahil olmasıyla ana taarruz hattındaki ilerleme de hız kazancaktır. buradaki kritik diplomatik süreç de orada başlayacaktır. hızlanan taarruzla birlikte putin paşinyan'ın kaşınan götünü kurtarabilir ya da ermenistan'da bir hükümet değişikliği yapabilir. her halükarda bu da ciddi bir risk oluşturacaktır. yeni hükümeti darbeyle değiştirmek rus tarzı bir yaklaşıma çok denk düşeceğinden ermenistan tüm diplomatik desteğini kaybedebilir.

daha tehlikeli durum da halihazırda azerbaycan'da konuşlu f-16 filomuzun herhangi bir operasyonel faaliyete girişmesiyle ortaya çıkabilir. azerbaycan ordusuna awacs ile destek vermek, mühimmat ve teçhizat sağlamak, kurmay destek sunmak yeterli. zaten ermenistan'ın askeri kapasitesi çok altta kalıyor. azerbaycan ordusuna her anlamda alan bırakıp daha uzun vadede faydalanabilecekleri tecrübeleri kazandırmak da gereklilik. azerbaycan hükümeti zaten biliyordu ama diktatör aliyev bozuntusu rusçuluktan ve hırsızlıktan dolayı hep sırt çeviriyordu son noktada. ancak azerbaycan halkı kazakların ve özbeklerin tavırlarından sonra yanlarında sadece türkiye ve ona bağlı olarak pakistan-ukrayna desteğini bulduğunu görmüş durumdalar. bizim için asıl kazanç bu. yine gürcistan da bu kategoride değerlendirilmeli. bu 3 ülke sadece yüzümüz suyumuz hürmetine değil rusya ile yaşadıkları itilaflar nedeniyle de bizimle aynı cephedeler ancak aradaki bağ bu itilafın ötesine geçmiş durumda.

önümüzdeki 10 günlük süreçte cepheler çözülecektir. azerbaycan tam olarak istediğini diplomatik olarak alabilecek mi onu ayrıca göreceğiz. şu anda kayıplar fazla olsa bile işler yolunda gidiyor. hatta tahmin edilenin ötesinde iyi gidiyor. minsk grubu toparlanamaz. rusya'dan fazlasıyla bahsettik, abd seçimleri çok yakın, fransa'nın daha öncelikli gündemleri var. karabağ'ın özgürleşmesi yakındır.