yaş: 38
38. yaşımın içerisinde daha henüz 2 gündür bulunuyorum. yeniyim buralarda.
önceki yaşım bana bir sürü kötülük, bir sürü kalp kırıklığı, bir sürü yalan, bir çok sineye çekme, bolca susma, çokça kendinden nefret etme, kendini çirkin görme, hiç sevilmemiş olmayı kabullenme ve daha bir sürü yetersizlik hissi getirdi.
sonra 38 yaşıma yaklaşırken bir şey oldu. kendim için güçlü durmayı öğrendim.
o yüzden yeni yaşımdan sonraki tercübem şöyle ki;
senin savaşını kimse senin için kazanamaz. kimse senin için savaşamaz. zaten savaşmaz da. kafanda kurup durduğun o 3. dünya savaşını yine sen kendi kendine kazanacaksın.
'ben olmayınca bu güller, bu serviler yok.
kızıl dudaklar, mis kokulu şaraplar yok.
sabahlar, akşamlar, sevinçler tasalar yok.
ben düşündükçe var dünya, ben yok o da yok.'
ayaklarına diken bata bata yürüyeceksin o yolu. ama yolun sonu çiçek olacak. dimdik duracaksın. gönlüne kimse 40 dönüm çiçek ekmeyecek. kendi yolunun tohumlarını kendi kendine ekeceksin.
görsel
şunu da tam 38. yaş doğum günümde kondurdum boynuma, yürüyorum. unutma beni çiçeği. "unutma!" dedi çünkü bana. "sen batarım, yüzemem, simit olmadan olmaz diyorsun. ben de sana iki kulaç atsan çatır çatır yüzersin, atla suya korkma diyorum." dedi.
unutmayayım diye.
ben var oldukça var dünya, ben yok o da yok.
06.06.2024 · 45. sıra
goetica
05.06.2024 18:15 ~ 18:41