(bkz:
olması)
yok yok öyle değil. ilişki olsun da nasıl olursa olsun anlamında değil yani.
iki taraf da orda “olmalı”. varlıklarını hissettirmeli.
tüm sosyal ilişkilerin temelinde karşılıklı beklenti var. herkes bişey alacak ki devam etsin.
ben çok seviyorum mesela akıl almayı, danışmayı, zaman zaman şikayetlenmeyi, derdimi paylaşmayı. aynı şekilde dinlemeyi de. eksiği gidermeyi, görmeyi, duygusal ve fiziksel anlamda beslemeyi.
sevmek sevişmek ilişkinin yakıtı, o başka elbette. dediğim, herhangi biri ile yapmak istemediklerini yapmak, onlara da hazır olmak.
birini, seçerek, severek, benimseyerek hayatına dahil etmek, orda kalsın istemek öyle değerli hissettirir ki. bağımlısı olduğumuz duygu bu işte. tam tersi olan istenmemek de bir o kadar yıkıcı. o nedenle bunu bir şekilde hissettiğimizde kırılıp dökülüyoruz.
ama o da olacak. herkes her şeyi her zaman aynı şiddette istemiyor. faydası zararından çok olan kalacak, az olan bitecek. illa birileri daha fazla üzülecek. bunun sitemi olmaz. yarası olur, sancısı olur, üzüntüsü olur, onlar da zamanla son bulur.
mevzu, “o an” orda olabilmek. orda ol
amadığını düşünürsen ise altın kafesin kapılarını açabilmek.