y kuşağının evlenememesi 1

yanlış önerme.
ben etrafımdaki herkesi everdim. üstüne çocuk bile yaptılar, okula yolluyorlar.

bugün iki tanesi ile görüştüm. birini kocası iş için ankara'ya gidiyormuş. "ohhh bee" diye bayram ediyordu. 5 sene önce evlendiler, aşk evliliğiydi. şu an adını koyamasa da psikolojik şiddet görüyor, geçen sene boşanacaklardı, gün vs alınmıştı. 15 gün kala vazgeçip çocuk yaptılar.

bir diğeri ise karı-koca memur. babasıyla sıkıntılı bir ilişkisi vardı, taa gençliğimizden beri. kendisini sevdiğini belirten ve niyeti "ciddi" olan ilk adamla evlendi. sonrasında adam, arkadaşımı ailesiyle yaşamaya ve hatta kapanmaya zorladı. şimdi 2 çocukları var ve arkadaşım 2 çocuk, ev ve geçim sıkıntısı ile mücadele ediyor.

bir diğeri daha var. o, liseden beri birlikte olduğu çocukla evlendi. ama zaman içinde yonttuğu ve ikisi de olgun ve geçinmeye gönüllü oldukları için büyük krizler yaşamadılar neyse ki^*. sağ olsun beyi evde ütü vs yapan minnoş biri. ama sorsan ilişki sönmüş durumda. bir de oğlanın aile tarafından kardeşleri biraz sıkıntılı, kızın babası alkolik ama işte yine birbirlerini iyi idare ediyorlar.

benim etraftan gördüğüm, genel anlamda kadınlar kocalarından şikayet etmeyi seviyorlar. adamların ne olup bittiğine dair en ufak fikirleri yok. bence ortalama bir adam, ortalama bir kadının bir gün içerisinde kafasından geçenleri 24 saat boyunca tecrübe etse, kafası patlardı.

2 çocuklu olandaki o ince pişmanlığı seziyorum.
ha, ben bekarım diye her gün alemlerde değilim. hatta tek başınalık epey zor. hayat arkadaşı ya da yol arkadaşı müessesesine inanırım. yolda yürürken sohbet edecek, yorulunca yaslanacak birilerinin olma fikri bence güzel.

ama evlilikler bu çerçevede kurulmuyor. ilişkiler de öyle. genel bir fiziksel ve/veya ruhsal birbirini s*kme anlayışı hakim.
evlenince de birbirimizin hayatını s*kmiş oluyoruz genelde.

yöneticim "evlilik bir altın kafes; bekarlar girmeye, evliler çıkmaya uğraşıyor" demişti geçenlerde.
şahsen ben etrafımda pek iyi örnek görmediğim için, bu işi ciddi boyutta düşününce korkuyorum çünkü 5 sene önce düğününde göbek attığımız insanlar ya boşandı ya da şu an çok da mutlu değiller.

doğrusu, güzeli nerede bulunur bilmiyorum. ama evlilik olgun ve doymuş insanların işi, bunu anladım.
onun da bir yaşı yok. gerçekten kısfmet.