twitter'da babası vefat eden kadının floodu 2

ekşiciler nasıl insanlarsa çevreleri hep boktan insanlar.

ben hayatımda kurban etini kendine saklayıp dağıtmayan insan görmedim. aksine millet genelde gizli saklı öğrenmeye çalışır kim kurban kesmedi onlara pay gönderelim diye. her bayram kağıt kalemle liste yaparız mesela biz, en son da "belki unuttuğumuz birileri vardır" diye birkaç pay kenara ayırırız. ama ekşi'de maşallah kim varsa kesilen kurbanın sadece kurban sahibi ailede kaldığına şahit.

ben ve yakın çevrem genelde oruç tutan insanlarız. ben bir kere bile ramazan günü yiyip içenlerin zerre kadar gündemimizde yer aldığını hatırlamam. ancak aile büyüklerinden bi yaşlı varsa kendi kendine "allah onlara da bu ibadeti nasip etsin" der geçer. bunun dışında gayet de muhafazakar bir semtte büyüdüğüm halde bir kere bile görmedim oruç tutan birinin dışarıda yiyip içinden rahatsız olduğunu. bakın böyle bir şey yok demiyorum. ben şahsen tanıdığım insanlardan görmedim diyorum. ama elbette ekşicilerimiz bu konuda da nerede bi bezirgan var ona denk geliyor.

bi diğer örnek de bu cenaze sonrası yemek meselesi. benim hatırladığım ilk taziye uzaktan bi akrabamızın evindeydi. vefat eden kişinin oğluyla babam çocukluk arkadaşıydı. taziye evine gitmeden önce babam çevrede fırın aradı buldu ve pide/lahmacun siparişi verdi. çocuk aklıyla sordum "bu kadar pideyi kim yiyecek" diye. babam da "bu gelenektir, cenaze sahibi acısını yaşarken bir de gelenin gidenin yemeğini düşünmesin diye her gün başka biri yemek söyler dışarıdan" dedi.
bu pide olayını da ilk o zaman öğrendim. kaldı ki aynı süreçte cenaze sahibine belli bir mesafeden daha yakın olan insanların ayak üstü baş sağlığı dileyip gitmediğini, uzun uzun orada kalıp destek olmaya çalıştığını da gördüm. dolayısıyla bu gibi insanlar doğanın temel kanunu olarak acıkıyorlar. ve ister istemez taziye evinde yemek yeniliyor. ama ben bugüne kadar cenaze sahiplerinin mutfağa girip yeme içme ile uğraştığını görmedim.

tabii her olayda en boktan insanlarla muhatap olan ekşicilerde durum yine farklı. nerede bi taziye evine karın doyurmaya gelen tip var bunlarda.

arkadaşlar cidden çok boktan çevrelere sahipsiniz.

ailem değil de, oldukça sevdiğim bir kardeşimi kaybettiğimde şahit olmuştum ben buna.
defin öğlen namazından sonra idi.
defnettik...
annesi, ablası falan yemek yapmışlar millete.
garibanlar, üzüntülerini bile yaşayamadılar.
sofralar koyuldu, millete hizmet ediliyor.
hiç anlamadım, anlamayacağım da.
sinirle ve şaşkınlıkla sigara üstüne sigara içiyorum kenarda.
kulağıma bir eleştiri geliyor yemek masalarından birinden: "yemeğin tuzu yoktu, soğuktu, beğenmedim!"
sonra işte o hastaneye, ben nezarete...