yüksek lisansımın sonuna yaklaşırken gereksizliğinden tamamen emin olduğum eylem. benim için çok eziyetli geçmedi. çünkü ben mümkün olsa saniyemi salise salise planlayacak yaradılışta bir ruh hastasıyım. beni master teziyle yıkamazsınız. iş değil bunlar bana.
gel gelelim, neden gereksizdir bu eylem. boş boş şişirme, sayfalar dolusu yazı var her tezde. hele sosyal bilimlerde yazılan tezlerin yazılacağı vakitte bin türlü iş yapılırdı. o onu dedi, bu bunu dedi, al aha ben de şunu diyorum tadında bi sürü üfürük. son beş senede yazılan bütün sosyal bilim tezleri dünyadan silinse yaprak kıpırdamaz.
benim alanım moleküler biyoloji. halka açık plajlardan örnekler toplayıp enterokokları inceledim. bir tanesinde antibiyotik direnci geni buldum. adını veremeyeceğim bu plajda denize girerseniz de içinize enterokok kaçarsa kurtulması çok kolay olmayabilir. başka işler de yaptım, yerine yurduna baktım genin. genomda mı, plazmidde mi, başka bakterilere de geçer mi, risk nedir vs. bak mis gibi bir ton sonuç var bende, halk sağlığını falan da ilgilendiren. bütün bu yaptıklarımı size on sayfada açıklayabilirim, yeter de artar. ben kaç sayfa yazdım peki, 78 sayfa. 68 sayfası temiz üfürük. zaten çoktan yazılmış şeylerin tekrar yazılması. zaman kaybına gel. pozitif bilimlerin bile çoğu olmuş üfürük. neyi neden yaptığımız belli değil. biri bir formatı tutturmuş, biz de takılmış gidiyoruz peşinden. yazmam desem olmuyor. neye direneceksin. al hocam 78 sayfayı, hayrını gör.
08.12.2023 · 47. sıra
istenc
07.12.2023 07:58