sevdiklerin, acıların, tatlı evin, çocukların sahibiysen tuzak bunlar
* "çok üzülme, çok susma, çok darılma, çok ağlama, çok da kitap okuma" dedi annem
* herkes gibi olmayan hayaller peşinde yalnızım
* yalnızlığına çok da alışma
* gözümü sevmeye karartıp yapamıyorum bazen
* hiç bir zaman kök salmamış ki sırf bir gün çekip gidebilmek için
* ben kesilene kadar yüzdüm ama görünmeyince karan, bıraktım kendimi battım bir taş gibi
* şimdi ölmek istemem bir kalbi sarmadan
* ölmüş insanlar insansızlıktan
* çoktandır yaşıyormuş gibi yapıyordum demek ben bu şehirde
* yalanlarımız güzel, inanması zevkli bir şey sevmeye değerse ölmeye de değer mi?
* dayanmıştı, daha da dayanırdı ama ne gerek vardı
* bazı ölümler uzun, bütün hayatlar kısaymış
* sevdiklerin var burada hâlâ
* seni toprağında unutacaklar, seni kitaplarda anacaklar
* bugün parkta oturdum seyrettim çocukları
yağmur başlayınca hiçbiri kaçışmadı
*bilirim geri gelmezler, ama en güzel günleriydi onlar hayatımın
* bir şey olacağı yok ama insan bekliyor, bekliyor işte
* herkes, dedi, merak içinde ölümden sonra hayat var mı diye. boşuna düşünürler sanki hayat varmış gibi ölümden önce.
*dünya düşmüş üstlerine kıpırdayamıyorlar insanlar, denemiyorlar bile
* içim artık acımaz kanserli kentlerin çığlığından son trenle ayrıldığımdan
* biraz uyusam geçer belki
*edit: şarkının ismi
1 kadın 1 erkek değil
1 kadın ve 1 erkek'miş