türkiye'de rüşveti bitirmenin yolu 1

90'lı yılların başı. bir iş başvurusu yaptım, kabul edildi. bodrum bitez yalısında bir otel inşaatında muhasebeci olarak çalışacağım. çok iyi de bir ücretle işe başladım. önce ankara ofisinde birkaç gün çalış sonra bodruma göndeririz dediler. birinci haftanın sonunda patron ofisine çağırdı gittim.

-mesleği biliyorsun, şantiyemizin işlerini yürütecek kapasiten de var, senle üç bin liraya anlamışız ama biz sana 15 bin vereceğiz.
+ benim için bu ücret çok yüksek, ben bu ücreti hak edemem
- biz bu ücreti sana hak ettiğin için değil bizden çalmaman için veriyoruz
+çalacağımla ilgili bir şüpheniz varsa ben çalışmayım
- hayır mesele senin çalman değil, sana gelip rüşvet teklif edecekler, sen de bu rüşvetler alıp şirkete gelir yazacaksın,
+ ama nasıl olur?
- sen bana doğrudan rüşvet tekliflerini bana bildir, benim onayımla alımları gerçekleştir.

nihayetinde bodruma gittim, işe başladım, çimento siloları alacağım, bir kaç tedarikçi çağırdım, hepsinde fiyatlar aynı, içlerinden bir tanesi yekten, çimentoyu bizden alırsan %10 sana veririm dedi. teklifleri topladım, patrona faksladım, sonra aramızda, şöyle bir görüşme daha geçti

- fiyatlar normal vagabond, sen sana %10 teklif eden adamdan al çimentoyu, yalnız senin komisyonunu peşin iste.
+ tamam abi.

çağırıdm rüşvet teklif eden adamı, aylık olarak miktarları belirledik, vadeyi belirledik, ilk ayın %10'nu peşin verin dedim, adam gitti bankadan parayı çekti getirdi.

para da ciddi bir miktar para. aldım kasaya koydum. şantiyenin ihtiyaçları için harcandı hepsi. iş süresince de bu böyle oldu.
dönüp baktığımda benim aldığım maaş, alabileceğim rüşvetlerin yanında kuş gibi kaldı.

sözün özü, bu adam bana hayatımın en önemli derslerinden birisini verdi.
insanlara çalmaya tenezzül etmeyecek, onurlarını para için satmayacak bir maaş vereceksin, vermezsen senden misliyle çalarlar. çünkü sistem herkesin birbirinden çalması üzerine kurulmuş. kimsenin hak ettiği ücreti almadığı böyle bir düzende, özel sektörde tedarikçiler, kamuda kamuya iş yapanlar bu boşluğu dolduruyorlar.
kimse onurunu para için satmak istemez, lakin dönüp baktığınızda çalışanlara asgari şartlarda insan gibi yaşayacak ücret vermezseniz, kişinin vicdanını kandıracağı ve hırsızlık yapmaya teşvik edecek çok sağlam bir argüman verirsiniz.
insanca yaşamak için çalmak/rüşvet almaktır bunun adı da.

hukuki değildir ama kişi rüşveti ve hırsızlığı kendi vicdanında meşrulaştırır.