insanlarin irrasyonel ve pragmatist oldugunu varsayilan ayar olarak kabul etmek. hatta bunlarla dolu bir evrene geldigini kabul etmek.*
misal trafikte sagdan ikinci seritte giderken sacma bir arac onume kiriyor sinyalsiz. bakiyorum ki surucu hanimefendi makyajini tazelemeye calisiyor. olmedigime sukredip, icimden irrasyonel tespiti yapiyorum. ya da otobuse binme sirasi oluyor, bir tane pragmatist varlik gelip herkesin arasindan otobuse binmeye calisiyor. neden pragmatist? cunku kendisi hepimizle ayni otobuse binecekken cocuklugunda gecirdigi korkular muhtemelen otobusun bir anda basip gidecegi yonunde olusmus. denk gelirsek gulerek yol veriyorum, genelde sasiriyorlar zaten.
bu ve turevleri her yerde, arada nispeten rasyonel veya pragmatist olmayanlarina denk gelip ufak jestler icin karsilikli tesekkurlesip, poncik hale geliyoruz zaten. kalanini bu ayarda kabul edip ona gore davrandin mi butun isler cozuluyor.
hayat boyle guzelmis. vallaha bak.
30.09.2017 · 50. sıra
cwind
29.09.2017 01:37