öncelikle
son bakış sezen'in değil
aysel gürel'in.
ayrıca
her sevda bir veda,
değer mi,
bırak beni,
git,
hasret,
haydi gel benimle ol,
sen ağlama,
sultan süleyman,
yalnızca sitem,
1945 de
aysel gürel'in.
sonralıkla; insanlar meslekten atılıp tutuklanırken, gazeteciler öğrenciler üniversiteler susturulurken, filmler televizyonlar sanat adına olan biten her şey sansürlenip tiyatrolar sinemalar kapatılırken, gençler sokaklarda işçiler tershanelerde madenlerde ölürken, resim sergileri basılıp heykeller parçalanırken, sanatçıların özlük hakları gasp edilirken, konuşma bilgiye ulaşma kendini ifade etme hakkı insanların elinden alınırken, son sürat karanlığa doğru ilerlerken, olan bitene dur diyeceğine
yetmez ama evet diye gaz pedalını kökleyenlerden birinin hiç bir şarkısı, ne bana ne de benim gibi yüzlerce insana dokunuyor artık. fanları boşuna kasmasın.
bu halkın ozanı olarak yaşayıp, öldükten sonra da aynı saygıyla anılabilirdi lakin hanfendi boş bir hayalkırıklığı olarak tarihe gömülmeyi tecih etti. geçmiş olsun.
edit: hatalı kelime