her şey o kadar hızlı ilerliyor ki inandırmıyor. ilk bölümü yarısına kadar izledim, güzel bir malzemenin içine sıçılmış. ilk bölümün ziraat bankası reklamı gibi bir vibeı var. ışığıyla, diyaloglarıyla, sahneleriyle bu bir dizi değil de banka reklamı gibi.
abi set the scene diye bir şey var. kadın müzeden içeri giriyor anında ona yemekler ısmarlanıyor, gel seni gezdireyim, aha bu da o anahtar falan filan. ya bi siktirin gidin gerçekten.
hazal kaya 1919'a yolculuk yapıyor, ilk tepkisi "aaa agatha christie". agam az önce zaman değiştirdin aq, bu nasıl bir adapte olmuşluk.
velhasılı reklam filmlerinde neyin neden olduğunu bilmeyiz, kaygısı da onu anlatmak değildir yekten ürünü tanıtmaktır. kurgudaki boşluklar önemsizdir, dramatik bir oyunculuk beklenmez. ama siz dizi çekiyorsanız en absürt, en fantastik senaryoya dahi izleyiciyi inandırmak, o dünyanın işleyişini yutturmak zorundasınız.
bak kulüp dizisi de aynı platforma yapıldı ve dünyası dibine kadar reel görünüyor. burada her şey çok oldu bittiye gelmiş. dünyanın herhangi bir yerinde bir otelden içeri girip böyle karşılanmazsınız. sanki 40 yıldır tanışıyormuş edasıyla 10 saniye içerisinde hadi gel seni gezdireyim ama önce yemek yiyelim, bu yağmurda taksi bulunmaz seni burda misafir edeyim, al bu da o anahtar v.s. hazal kaya da "tamam ahmet abi, olur ahmet abi" diye peşinde geziyor. gerçekten yapmayın böyle şeyler aq. müsamere gibi yemin ederim.
dizideki tek güzel şey pera palas. orayı da gidip görebiliyorum zaten. 3,2/10. next
edit: bi de biraz atatürk sosu, tam bir tribüne oynama hareketi. çok ucuz ve alçakça bir numara diye düşünmüştüm izlerken ama entrylerden görüyorum ki gerçekten işe yarıyor bu numaralar. atatürk'e benzeyen adamı sokakta görünce "sizi çok özledik" diye ağlayan insanlar gibisiniz. olm aptal mısınız, aptal gibi mi davranıyorsunuz tam anlamıyorum. atatürk dirilip bu kadar andaval olduğunuzu görse bu kez kahrından ölürdü.