sergi salonu, müze gibi ziyaret etmeyi önerenler var.
ne kadar salaksınız, başka insanların bedbahtlığı ile moral bulmaya çalışıyorsunuz. benim de retinablostomum (göz kanseri) olabilirdi deyip o küçücük gözü yuvasından çıkarılmış çocuklarla moral bulmaya çalışmak iğrenç bir şey. hastalıklar ilahi bir lanetlenme biçimi değil artık anlayın. başkalarının hastalığı ile kendi dertlerinizi unutmak o kadar bencilce ki. şükür allah'a ben de kanser yok demek o kadar öngörüsüz bir yaklaşım ki. yarın kanser olunca allah'a mı isyan edeceksin, kadere mi küfredeceksin?
bugün kanser olmadığınız için geçim sıkıntınız gözünüzde önemsizleşirse yarın öbür gün kanser olduğunuzda ne yapacaksınız peki? insanlar doğuyor, yaşıyor ve bir kısmı da kanser oluyor. kimi kanseri atlatıyor kimi kanserden ölüyor. bu bir süreç. moral bulmak istiyorsanız sinemaya gidin, tiyatroya gidin, kahve için ama kanser hastanelerine hastalara içten içe acıyan ve benim başıma iyi ki gelmedi diye şükreden halinizle gitmeyin.
bu insanlar diğer insanlar şükretsinler diye lanetlenmedi, onlar hasta ve onkoloji hastanelerinde toplanma sebebi tedavi olmak istemeleri. orada bulunma amaçları hayatta önemsiz şeyleri kafayı takanları uyarmak değil, tedavi olmak.
"moral bulmak için onkoloji hastanelerine gidin."
bencilliğin de bu kadarı, pes.
28.02.2016 · 40. sıra
de nada
15:44 ~ 16:04