enflasyonist dönemlerde ahlak dibe vurur. öngörülemezlik burada baş etkendir. bi nevi, savannahda kuraklık vakti. gücü yeten yetene. kaynaklar azalmakta, endişe mevcut. yarınlar yokmuşçasına bir hengamede yaşıyoruz. sabit gelirli olmayanlar tuttuğunu koparıyor. sabitl gelirliler kumara düşmüş. baksan, çoğu memurun, çalışanın kredi kartında bahis harcaması vardır. e adam tasarruf edemiyor. yarına güven yok. herkes kısa yoldan gotu kurtarma derdinde.
elbette, bunlar 100 gram döneri 250 liraya satmanın bahanesi olamaz. yarısı fire verse, kg 1250 tl. ulan antrikotun kilosu 500 ki sen karkas et alıyorsun. işçilik, kira, zart zurt işin bahanesi. ahlâki bir çöküş mevcut, bu da en basitinden ekonomik ilişkilere yansıyor. devlet ise kenarda seyreyliyor.
peki buna rağmen mekanlar neden dolu? çünkü, insanlarda geleceğe dair bir umut, güven kalmadı. tasarruf eden yok. edilemiyor. orta sınıf eridi gitti. insanlar üç beş kuruş parası varsa harcıyor. öte yandan, gıda dediğin şey temel ihtiyaç. evde yapsan da pahalı artık. kaldı ki, döneri evde mi yapacaksın? canın kebap istedi, ne yapacaksın? bunları tartışıyor olmak ne acı. sanki amk yerinde her yer fine dine. altı üstü insanlar bit kahve içip üç saat oturuyor, kötü bir kebap yiyip yanındaki salatayla, ıvır zıvırla gözünü ve karnını doyuruyor.
unutmadan, bu meselenin sorumlusu, akpye ve mhpye oy verenlerdir.