(bkz: türkiye'de sıradan bir gün)
bir gün sağ şeritten gidiyorum. (emniyet şeridi değil) emniyet şeridi çok dar. arkadan bir araç ısarla sirene basıyor. iyice burnunu soktu. göz göze geldik. küfrettim. anons geçti. çektim sağa:
-niye küfrediyorsun?
-sana ne? kendime küfrediyorum.
-ne demek şimdi bu bana ettin.
-yok ben kendime ettim. senin gibi karaktersizler binsin, hakkı olmadığı halde geçiş üstünlüğü elde etsin diye bu ülkeye vergi veriyorum ve sağda solda da milliyetçiyim diye geçiniyorum.
-doğru konuş.
-konuşmazsam n’aparsın? ben geçmiyorum, seni de geçirtmiyorum. elinden geleni ardına koyma. ulan daha geçen gün genelge yayınlandı. ambulans mısın, itfaiye mi? olaya giden kolluk kuvveti misin?
küfürleşmeler yaşandı. arabadan indi. ben de indim. bütün trafik durdu istanbul’un orta yerinde. onu o şeritten geçirtmedim. neden mi?
çünkü ben orospu çocuklarıyla uğraşmayı kendine vazife edinmiş biriyim. siz de yolda orospu çocuğu görürseniz hiç çekinmeyin. alttan almayın. çünkü bu ülkede namussuzlar kadar cesur olmazsak hiçbir şey değişmez.
25.12.2018 · 32. sıra
belkisehrebirfilmgelir
24.12.2018 02:24