ölüm farkındalığı. 2005 yılından bu yana düzenli olarak iki üç ayda bir gelir. son depremle artık her gün bu farkındalıkla uyanıyorum. bugün gelecek için kaygınlanmayı tamamen bırakmaya karar verdiğim gündür. kırk yıl, günde üç paket sigara içip bir sabah takk diye tüm sigara paketlerini çöpe atıp her gün parkta yürüyüş yapmaya başlayan dayılar gibi hissediyorum:
gençleştim resmen bu kadar mı fark ederbirden enerji geldi. "neyse sen yine de temkinli konuş", "su akarken doldur, yaşlılıkta lazım olur", "gezeceğine krediye gir ev al" filan diyen iç sesimi meğer kamu spotu gibi doğarken beynime yüklemişler. virüs programlarını çalıştırdım, kafam pırıl pırıl oldu. ve evet, enerji geldi.