işin ilk günü istifa etmek 2

15 yaşında yaptığım eylem.

yazın para kazanmam gerekiyor, bir mantıcıda işe başladım. sanıyorum ki boşları toplayacağım. paket servisi için almışlar beni. günlüğüm 20 tl. ilk gün gittim çatıl kaşık paketledim, iyi iş lan dedim. öğlen abla çağırdı, şurayı biliyor musun dedi. bilmiyorum dedim. tarif etti, götür bunu dedi. bisiklet var mı dedim, ne bisikleti yürüyerek gideceksin dedi. hava sıcak abla dedim, bir şey olmaz dedi. yolda giderken babamı aradım, tarif etti ama yanlış tarif etmiş ahahah.

sonra birkaç kişiye sordum, paketi götürmem 40 dakika falan sürdü. paketi götürdüğüm abla fırça atmaya çalıştı. yürüyerek geldim çok terledim abla ilk iş günüm, laf etme vallahi dedim. özür dilerim dedim.

iş yerine geldim patron fırça attı. sen nasıl çocuksun nasıl bu kadar geç götürürsün diye. bende bisiklet verseydiniz madem çocuğunuza motor veriyorsunuz dedim. cevap verme ortalığı topla dedi.

neyse, akşam çıkacağız işte, halı saha maçım var. 1 saat erken çıkabilir miyim dedim, sen git yarın için haber vereceğim sana dedi. lan salak mıyım ben anlamadım mı, yevmiyemi verin dedim. yarın veririm dedi. şimdi lazım şimdi verin dedim. 20 tl'mi aldım, yarın gelmeyeceğim ben dedim.

patronlarla ilk mücadelem böyle başladı.

eski çalıştığım şirketlerden birinde her pazartesi patron katılımlı ekip toplantısı olurdu
şirket dediğime de bakmayın, klasik türk patronlu cehennem simülasyonu amk.

o zamanlar gencim, iş öğrenicem ayağına dişimi sıkıyorum. bekar ve yeni mezun olmanın verdiği gamsızlık sayesinde ofisteki diğer çalışanlara kıyasla daha relax takılyorum, diğerleri sürekli bir gerilim filmindeymiş gibi hallerdeler, hayatları ve psikolojileri skilmiş…

o sıralar da genç (30 lu yasların basında) ama iyi cv li bir yönetici işe başlayacak.

adam sabah geldi, bir baktı ofisteki herkes manyak olmuş.
benimle tanıştı, adamla 2-3 saatte kaynaştık.

ve büyük an geldi; patron katılımlı şirket içi toplantı.
toplantıda patron kadın-erkek ayırt etmeksizin tüm yöneticilere ossuruktan sebeplerle küfrediyor.
arada eşi telefonla arıyor bir posta da ona küfrediyor, çay getiren ablanın elindeki tepsiye vurup ortalığı dağıtıyor falan
orospu evladı resmen hayata nefret kusuyor.

hah toplantı bitti ve bu yeni başlayan yönetici yanıma gelip “yeniçeri gel seninle bir sigara içelim” dedi.

cıktık ofisin dışında sigara içiyoruz
“bu herif hep böyle mi” diye sordu.
“bazen daha da manyaklaşıyor” dedim.
“ooolm siz mazoşist misiniz lan böyle yavşağın şirketinde çalışılır mı amk, gencecik adamsın kaç kurtar kendini” diyip sigarasını söndürdü ve arabasına atlayıp gitti…

bir daha da gören olmadı. 1 ay sonra da ben başka iş bulup gittim

edit: aradan belki 14-15 sene geçtikten sonra o yöneticiyle baska bir şirketteyken (ciddi global şirket bu sefer) birlikte çalıştım.
tabi o artık c level seviyesineydi. herif beni görür görmez tanıdı ve gülmeye başladı :)