kanka var be. vallahi var. hatunla ilk buluşmamız; güzel güzel yemeğimizi yemişiz, içkilerimizi içmişiz yani keyfimiz yerinde. şakalar hafiften edepsizleşmeye başlamış, karşılıklı iltifatlar ufak ufak yükseliyor derken tuvalete gittim. dönüşte garsondan hesabı hazırlamalarını istedim ve masaya geçtim. aradan biraz zaman geçince hanımefendi kalkalım mı artık diye sorduğunda hesabı istedim de gelmesini bekliyorum diye mırıldandım. ben kalktığımda hesabı ödediğini söyledi. çok utanmıştım yersiz bir şekilde.
sonra ne oldu? birkaç ay daha görüştük ve ben görüşmeyi bırakmanın onun için daha iyi olacağını düşünerek kendisiyle yollarımı ayırdım.
kıssadan hisse şu ki ödemeyin kızım hesap falan. o kız benim için ölüp biterken, ne istesem yapmaya hazırken ben ona ve bu karşılıksız sevgisine üzülmekten başka hiçbir şey yapmadım. sürekli hediye isteyen, götünün üstüne oturmayan, evde vakit geçirmekten hoşlanmadığı için saçma sapan kavgalar çıkaran bir varoşuysa bir yıl oldu aklımdan da hayatımdan da çıkaramıyorum.
kıymet bilmiyor bazılarımız gerçekten. biliyorum meriç entrysi gibi oldu ama beyler böyle kızlar az da olsa gerçekten var ve kıymetini bilmek boynumuzun borcu.
08.11.2020 · 21. sıra
ilham perim yesil gozlu
07.11.2020 12:54