bir kadın olarak israil'den gelen ilk günkü görüntüleri unutamıyorum. tecavüz edilmiş, zar zor yürüyen arkası kanlı genç kadın, festivalde eğlenirken birdenbire tecavüz edilip, daha sonra öldürülen insanlar. normal hayatlarını yaşarken bir anda esir alınan insanlar...
ırk ayrımı yapmak istemiyorum ama suriyeden savaştan kaçıp ülkemize sığınanların durumu ortada. hepsine üzülmedik mi başta? şu an ne minnet biliyorlar ne dilimizi konuşuyorlar. ne de entegre oldular. herkes israil için siyonizm diyor ya hani, asıl araplar yayılmacı. sonuna kadar arap emperyalisti ve milliyetçisi majör çoğunluğu. ellerinde olsa tüm dünyayı kılıçtan geçirip müslüman yapmak isteyecek motivasyona sahipler. gittikleri seküler ülkelerde kendi yaşam tarzlarını sonuna kadar dayatıyorlar. ben bunu kendi ülkemde bizzat gördüm, yaşadım yani edirneden dışarı çıkmaya da gerek yok.
ben türk-yahudi çok tanıdım, ama arap-türk pek bilmem. gördüklerim de araplığını sonuna kadar belli eden kişilerdi. ama türk yahudiler sonuna dek türk milliyetçisiydi.
ben türküm, türk olduğum için de geçmişime, bugünüme ve çıkarlarıma bakarım. öldürülen sivil, kim olursa olsun çok üzülüyorum. vicdanım elvermiyor. ama o sivillerin buraya gelmesini de istemiyorum. çünkü yarın bana karşı silah doğrultmayacaklarını bilmiyorum.
ama yahudilerin bu ülke kurulurken üniversitelerde hoca olduğunu, ülkenin kalkınmasına ayak sağladığını, atatürk'ün cenazesi yetişsin diye yahudi bir mimarın astımdan öldüğünü biliyorum toz yuttuğu için.
ve bize her zaman ne kadar minnettar olduklarını...
o yüzden, savaş savaştır evet ama benim bir türk olarak safım bellidir. bayrağında türk kanı olan, -sırf aynı dini paylaşıyorum?- diye bir milleti, kavmi destekleyemem. atalarımın mezarda kemikleri sızlar. zaten bu zamana kadar çokça da sızladı.
11.10.2023 · 27. sıra
kararsizmiyimbilemedim
09.10.2023 23:55 ~ 10.10.2023