gençliğim boşa gidiyor hissi 3

"herkes yolunu buldu sadece ben kaldım." hissi de eşlik eder. gençliğin en güzel ve asla geri gelmeyen dönemlerinde gülüp eğlenip anın tadını çıkarmak gerekiyor ama onun yerine dertlenip boşluğa düşüyoruz. istediğimiz şeyler lüks bir yaşam değil her insanın doğal ihtiyacı olan temel ihtiyaçlar.neler bu temel ihtiyaçlar?

-iyi bir iş. liyakatın değil torpilin ve rantın olduğu bir düzende iyi bir iş de lüks. elbette ki hak ve adalet gibi değerleri göz ardı etmeniz gerekecek.
-ev. başımızı sokacak bir ev sahibi hayali kurarken kiraların anadolu'da bile 2 bin liradan başladığını düşünürsek istanbul'da kirada oturmak bile büyük lüks. çünkü bir ev sahibi olmak demek 2 milyon türk lirası
-araba. a noktasından b noktasına gitmek için tasarlanan arabalar artık günümüzde otonom teknolojilerle beraber sürücüsüz gitmesi konuşulurken avrupa'da hurda gözüyle bakılan bir aracın ülkemizde karşılığı 300 bin lira. 1 litre mazot ise 17 lira ve artık arabalar kmde 1.25 lira yakıyor.
-iyi yaşam. muasır medeniyetler seviyesinde iyi bir işinde çalışan kişi iş çıkışı arkadaşıyla bşr yerlere gidip bir kahve içebilmeli haftasonu aktivite yapabilmeli kendisi için hobi edinmeli ve yılın bir döneminde tatile gidebilmeli bunların hiçbirini hayal dahi edemiyoruz. salatalığın kilosu 25 patlıcanı kilosu 40 simit 4 lirayken karnımızı doyurduk da kahve içmesi mi kaldı?

ben ne zaman ev alacağım ne zaman araba alacağım ne zaman insan gibi yaşayacağım? ben ne zaman iş sahibi olacağım? ben ne zaman hayal kurup gerçekleştirmenin tadını çıkaracağım?

en önemlisi gençliğimi çürütenler ne zaman hesap verecek?

zorunlu edıt : bazı arkadaşlar evliliği neden dahil etmedin demiş. arkadaşlar siz kafayı mı yediniz? yiyecek ekmek bulduk da bölüşmek mi kaldı?

sadece his değildir.

önce işimize yaramayacak dersler gördük sonra işimize yaramayacağını bildiğimiz dersler üzerinden sınavlara girdik.

yeteneklerimize, çaplarımıza bakılmadan birer meslek grubuna itildik sonra burada başarılı olmamız beklendi, beceremedik.

bu topraklarda doğduk diye kimse bizi istemedi, gidip göremedik.

doyasıya içip sıçamıyoruz, ne maddi gücümüz kaldı ne özgürlüklerimiz.

ulan önceden festivaller olurdu, sahillerde insanlar 3 gün 3 gece sabahlardı, şimdi bira içerken yakalansak orospu çocuğu sayılıyoruz.

emek verip hakkımızla kazanmak istediğimiz her şeyi başkaları, dayıları sayesinde kazanıyor. düşünüp taşınıp elde etmek istediğimiz hiçbir şeyi de biz bedel ödemeden alamıyoruz.

ben çok sıkıldım lan.

sadece korona sürecinde değil türkiyede gençliğim boşa gidiyor.