34 yaşına kadar genelde zaman planı, yaptıklarım yapacaklarım vs vs vs. idi. dertlerimle uyuyordum kısaca. sonra her şey değişti.
bir gece kuzenimle aynı odada uyuyoruz, abi uyumadan önce ne düşünüyorsun dedi? ne hayal ediyorsun? kafamdaki tilkileri anlattim ona, cok da yoğun bir dönemdeyiz, sunla görüşme ayarlamamız lazım, sunu yapmamız lazım bunu halletmemiz lazım falan diye.
yook oyle olmaz dedi, bak şimdi liverpool'a transfer oluyoruz bu gece dedi, sen sol bek ben forvet ama geçmişimiz nerden geldiğimiz falan detaylarıyla. sonra bir gece antik yunan tanrısı olduk, bir gece viyana kuşatmasına zaman makinesiyle taramalı götürdük, bir gece nagazaki'yi engelledik, (hiroshima'yı durduramadık ama.) neler neler, aklınız durur.
bir gece futbolcuyuz, bir gece ajanız, bir gece cengaveriz. dedim demek ki hayalin sürreali makbulmüş. o haftadan sonra telefonla uyumayı, dertlerle uykuya dalmayı bıraktım. sabah kendimi halsiz mi hissediyorum? kalk diyorum normal bu, dun gece barcelona'ya 3 gol attın, antrenmanı kaçırma. bir yerim mi ağrıyor? olsun diyorum savaşta vuruldum demek dün gece, falan filan işte...
velhasıl arada gerçeklikten uzaklaşmak iyi geliyor zihne, tavsiye ederim.
neyse hadi ben yatıyorum editi; gidip da vinci'ye içten yanmalı motoru öğretmem lazim, rönesans'ı baştan yazacağız bu gece.
31.08.2022 · 41. sıra
gokguru
30.08.2022 00:55 ~ 00:59