anılar, anılar...
bir abim vardı. yüzde 96 zihinsel ve bedensel engelli. 21 yaşında zekâsı 3.5 yaşındaki çocukla bir. bir gün heves etmiş ben küpe takacağım dedi durdu çocuk aklı işte. rahmetli peder bey köpürdü. erkek adam küpe takar mı hiç? olmaz izin vermiyorum. sene 2000'lerin başları yamulmuyorsam. adamcağız öyle görmüş. küpenin erkeklikle bağlantısı çok net. erkek adam küpe takmaz...
yapma etme hasta bu çocuk dedik dinletemedik. abim ağladı, babam annemle beni tehdit etti durdu. ne yapsak ne etsek ikna edemedik. halbuki oğlunu çok sever, el üstünde tutardı ama küpe işte, erkek adam takmaz..
annem mıknatıslı küpe aldı abime. babam gelince çıkarıyorduk, gidince takıyorduk. herkese, her gelene gösteriyordu abim küpesini. çocuk aklı işte hava atacak* bir gün rahmetliye hava atası tuttu. babam küpeyi gördü, ayağa kalktı ve abimi öptü. çok yakışmış oğlum dedi. bir de aldı karşısına erkek adam küpe takmaz dersi verdi. zekâsı 3.5 yaşında olan hasta çocuğa.. ama tuhaf bir şekilde abim küpeyi çıkarı ve bir daha takmadı.
neden takmıyorsun dedik, erkek adam küpe takmaz dedi...
15.04.2023 · 32. sıra
gkhns
14.04.2023 01:04