5 yıldır hekimlik yapıyorum. hastaları 2 ye ayırıyorum. yaşı bana yakın ve yaşı bana uzak olanlar. hiçbir yerde yazmaz ancak belki de şahsi takıntımdır. yaşı yakın(29) olanlar, bana ''sen'' diye hitap ettiğinde yüzüm düşer, ancak tepki de vermem. ısrarla hastaya 'siz ' diye hitap etmeye devam ederim. belk de 'siz ' kelimesini biraz daha vurgularım.
ancak gelelim diğer kısma. çocuklara siz demiyorum genelde. 'abicim', 'canım', 'aslanım' gibi çocukları rahat hissedirecek hitaplar kullanırım. diğer kesim de yaşlılar. onlar da bana ya direk ismimi söylerler ya da 'yeğenim' , 'evladım' gibi seslenirler.. hiçbir şekilde alınmam. ama yine de önce 'siz' diye başlarım. baktım hasta anadolunun bağrından kopup gelmiş biriyse onun dilinden konuşurum. ben de' amca', 'dayı''teyze' demeye başlarım. o zaman hasta ile iletişimin daha kuvvetli oluyor. (laubalilik ya da ağırlığını kaybetmek çok ayrı) . tabi gelen yaşlı hasta emekli albay ise 'siz ' i vurgulamak gerekir. çünkü o adam belki de 'efendim' kelimesini bekliyor.
bir insanın -ille de hekim olmak zorunda değil- tanımadığı birine 'siz ' diye hitap etmesi şık bir davranıştır. saygılı bir davranıştır. ancak karşındaki insan ile kooperasyonunu arttırıyorsa , yapacağın tedavinin başarısını olumlu etkiliyorsa farklı hitap şekilleri kullanılabilir.