başkası için var olmanın aciliyeti ve dayanılmaz hafifliği gibi anlaşılmaz bir formülü var.
işimiz insan; sonuçta insan iyidir ve güzeldir. insan nemrut dağı'nın tepesine o heykelleri yapandır, mona lisa'nın yüzünü gülümseten ya da aşk için tac mahal'i inşa edendir. insan, cumhuriyeti getirendir, nocturne'u, gnossienne'i besteleyendir, "lambada titreyen alev üşüyor" diye içimizi sızlatandır, penisilini ve kuduz aşısını bulan, kombiyi icat edip evimizde rahat rahat kombinezonla gezmemizi sağlayandır. (lan amma da romantik hissediyorum bugün)
hastanenin kapısından girince hangi hastaların enerjimi tüketeceğini, hangilerinin enerjimi yükselteceğini tahmin edebiliyorum artık. şükür ki bize bu işi yapmaya devam etme motivasyonu veren hastalar çoğunlukta. yani kafayı yememenin bir yolu vardır ve çözülemeyecek kadar karmaşıktır... ya da yoktur. bilmem...
16.11.2023 · 33. sıra
doruklardan indim galataya
15.11.2023 14:43