2016 yılında cambridge üniversitesi doktora öğrencisi italyan giulio regeni mısır'a gidiyor oradaki işçi örgütlerini inceleyip haklarında araştırma yapmak için. sırra kadem basıyor. dokuz gün sonra bir mısır gizli servisi hapishanesi yakınında işkence edilmiş cesedini buluyorlar. bedenine arap harfleri kazınmış kesici bir cisim ile.
benim kendi arkadaşım var, çocuk alman. ispanyol dili edebiyatı ve arap dili edebiyatı mezunu. doktorasını endülüs dönemi ispanya divanları ve şiirleri üzerine yapıyor. arapçası gelişsin diye bir yıl tunus'ta okumuş. oralı bir radyo sunucusu arkadaşımı ve kız bir öğrenciyi davet edip yabancı olarak tunusluların neyini sevip neyini sevmediklerini sormuş programda. ertesi gün bir grup, radyo istasyonunun önünü basmış, "ülkemizde yaşayıp bizi beğenmeyen ajanları bize teslim edin" diye. arkadaşım orada değil tabii o an.
çocuk ispanya'da da yaşamış bir yıl ama kimse dememiş "sen ajan mısın ki bizim dilimizi biliyorsun" diye.
velhasılı, allah kimseyi özgüvensiz, aşağılık kompleksli ülkelerin eline düşürmesin. balkanlar'da türkçe konuşuluyor, iran'da türkçe konuşuluyor, avrupa'daki okullarda türk dili edebiyatı bölümleri var... her türkçe konuşan yabancıyı, balkan insanını ajan sanmak tam siyasi islama uygun, cahilce bir bakış.
bu çocuğu tanımam etmem, hakkında bir bilgim yok. kendi kıssamı anlatayım dedim.
27.06.2024 · 39. sıra
frozen inferno
25.06.2024 23:19