dışarda yemek yememe sebepleri 1

belli balık restoranları hariç dışarıda bir şey yemenin pek bir anlamı yok. türkiye'de restoranların kalitesi berbat. dünyanın parasını ödeyip iğrenç şeyler yiyip çıkıyorsun dışarı. düzgün iskender döner yapan bile kalmadı. iskender deyince ağzının suyu akar insanın, felaket lezzetli, cazip bir şeydir normali, orijinali. ama onun da canına okundu yani. tadı tuzu olmayan iğrenç bir et, ucuz, berbat bir salçadan iğrenç bir sos, kalitesiz iğrenç tereyağı, kalitesiz yoğurt, en ucuzundan ve netice, berbat bir iskender. en azından izmir'de böyle. hatta isim vereyim, kırçiçeği, baydöner, dönerci orhan, veysi's döner ve bunun gibiler. alayı leş. ha altınkapı'ya falan git, onlar da tırt. hepsi.
bu sadece döner, diğer yiyecekleri siz hesap edin. fast food'a hiç girmiyorum zaten. yahu adamlar lezzetli bir makarna bile yapamıyorlar. doğru düzgün pizza yapan tek bir yer yok.
bir de o güya üst sınıf, modern, sunumlu falan mekanlar. yiyeceklerin görüntüsü on numara ama yenilecek halleri yok.
sonra o ev yemekleri yapan yerler, börekçiler, ülver teyze, bilmem kim hanımın mutfağı ve türevleri; insanları en adi ayçiçek yağı ve margarinle öldürmeye ant içmişler. böyle tatsız tuzsuz yemek yapmak da özel çaba gerektirir yani. nasıl başarıyorlar bilemiyorum. en ucuz, en adi malzemelerle yapılıyor hepsi.
bu söylediklerimi anlamak için tabii 85 veya hiç değilse 90 öncesinde doğmuş olmanız gerekiyor. yeni nesil anlayamaz. biz çocukken türkiye altın yıllarını yaşıyordu. her bakımdan. ve restoranlar, yiyecekler böyle leş değildi.

(oolum ben sözlük teyzesi olmuşum yaa, yaşlanmışım. püh!)