barış manço'yu 1999'da kaybettik. ama en güzel eserleri 1970'lerde ve 80'lerde yazdığı eserlerdi. sonraki yıllarda o kadar başarılı eseri yoktur. müziğe, albüm yapmaya bilfiil devam ettiği halde yoktur. sebebini düşünelim.
kemal sunal'ı 2000'de kaybettik. ama en güzel filmleri 1970'lerde ve 80'lerde rol aldığı filmlerdi. devamında da çok sayıda film ve dizide rol aldı ve kendisi hala abidevi bir sanatçıydı ama bu yapımlar o kadar başarılı olmadı.
cahit berkay hala hayatta. allah uzun ömür versin. performansı da hala genç delikanlı gibi. ama en başarılı besteleri 70'lerde yaptığı eserlerdir. sebebi nedir?
sebebi şu: sanat eserleri sadece sanatçının ruhundan kopan birer parça değildir. kendi zamanlarınin ruhunu da yansıtırlar. 1970'lerin türk müzik dünyasının ruhu ve yeşilçam'ın ruhu öldükten sonra o eserleri yapmak, en büyük sanatçının bile elinden gelmedi. ama o ruh diriyken en kıyıda köşede kalmış sanatçılar bile o ruhtan nasibini alan eserler yaratmıştır.
cemal reşit rey de en büyük bestecilerimizdendir ama onuncu yıl marşı, cemal reşit rey tarafından bestelendiği için değil cumhuriyetin ilk yıllarının ruhunu yansıttığı için çok özel bir eserdir. bu güzellikteki bir eseri bir başkası besteleyebilir miydi bilmiyorum ama kesinlikle başka bir zaman bestelenemezdi. ancak cumhuriyetin 10. yıl coşkusuyla bestelenebilirdi.
toplumun ve zamanın ruhunu kalbinde hissedip notalara yansıtabilecek çok sanatçımız var. gerçek sanatçı tam da onlardır zaten. sıkıntı, sanatçılarımızda değil. içinde bulunduğumuz zamanın ruhunda.
21.04.2022 · 26. sıra
matarama su ko
20.04.2022 00:38