babam için mevlid.
ben şahsen ateistim, mevlid değer açısından bana hiç bir şey ifade etmiyor. ama böyle bir zamanda insan yakınını kaybedince, cenaze, mevlid vb. geleneklerin önemini o kadar iyi anlıyor ki. bomboş bir cenaze merasimi, ardından evlere gitmek ve hayata aynı şekilde devam etmek insanın yas sürecini çok fazla olumsuz etkiliyor ve bu süreci sağlıklı yaşayamamasını sağlıyor. o kadar alışmışız ki bir ölenin ardından yaşananlara.
bütün bu alışagelmiş ve bir çoğumuzun küçümsediği, kıymetli olmadığını düşündüğü geleneklerin, size yas sürecini daha kolay ya da en azından daha sağlıklı atlatmanızda yardımcı olduğunu, ne yazık ki acı bir tecrübe ile öğrenmiş bulunmaktayım. insanların bir araya gelmesi, acısını paylaşması, sohbet etmesi vb. şeyler o kadar gerekliymiş ki. babamı covid'den kaybedeli neredeyse 2 ay oldu ve benim şu anda bu dönemi daha sağlıklı geçirebilmek adına en çok olmasını istediğim şey bir mevlid. başka şekillerde de kafamın içerisinde bu dönemi atlatacak çalışmalarım var, yakın zamanda psikoloğa da gideceğim ama özellikle sadece kendimi değil annemi ve ablamı da düşündüğümde, bu din ile alakalı etmenlerin de yas süreci için önemini artık fark etmiş durumdayım. cenazesine kimse gelemedi, artık oraya geri dönemeyiz ama en azından bu salgın tamamen atlatılırsa, özellikle annemin hatırı ardından da yas tutma sürecimizin sağlığı açısından bir mevlid yapmak istiyorum. annem de aynı şekilde bunu yapmayı iple çekiyor.
bu kadar saçma bulduğum bir şeyin, bu kadar büyük eksikliğini hissedeceğimi hayatta düşünemezdim.
sanki bu yapılmazsa, biz babamı kaybettiğimizi hiç bir zaman fark etmeyecekmişiz gibi geliyor.
herkes üniversiteye dönüş, tatil, barlar, konserler, etkinlikler diyor ve yüzde yüz haklılar. ve ben de inanılmaz sosyal bir insan olarak bunları iple çekiyorum.
fakat şu anda tek düşünebildiğim bu.
evet, covid bittiğinde ilk yapacağım eylem kesinlikle bu olacak.
19.01.2021 · 13. sıra
rick deckard
18.01.2021 00:03 ~ 01:35