işe ilk girdiğim güne kadar hiç tatil yapmamıştım, ülkemin %90 nını görmemiştim.
ilk 6 maaşımdan arttırdığımla önce artık harabeye dönmek üzere olan babaevinin baştan aşağıya tadilatını yaptırmıştım. sonra askere git gel, nişan ve düğün masrafları, yaklaşık 3 yıl bunların borcunu ödedim.
ev aldım, araba aldım bunların borcunu da ödedim, eşimde sağlıkla ilgili sorunlar vardı arabayı satıp bunları halledip, tekrar borçlanıp araba aldık. falan filan uzun hikaye hep bir mücadele ile geçti hayat.
ama bu sırada ingilizce kurslarına gidip ingilizcemi geliştirdim, yüksek lisansımı yaptım hali hazırda dr a tezimi yazıyorum.
ülkemizin neredeyse her yerini gezdim, yeri geldi hiltonda yeri geldi pansiyonda kaldım ama gezdim. bazen öğünleri simitle geçiştirdim, bazen de param varsa en güzel restaurantlarda yedim.
kamplı bisiklet turları yaptım, hala yapıyorum. 36 ımdan sonra lisanslı tenis sporcusu oldum ama arkadaşlarım bir rakete 10 bin verirken ben gidip 2 bine raket aldım.
avrupa da şimdiye kadar 6 ülkeyi gezdim, bu sene 4-5 tanesini daha gezmeyi planlıyorum. geçen sene küçük bir çekme karavan aldık, ailece kamplı turlar yapmaya başladık.
evimi, arabamı aldım borçlarımı bitirdim ve artık yatırım yapmaya başladım.
ben alt sınıftan gelmiş, hasbel kader orta sınıfa doğru evrilmiş bir insanoğlu olarak sıfırdan gelmiş olduğum bu dünyada mecburen hep denge unsurunu gözeterek hareket ettim.
bana ne yapacan evi gez yaa diyen arkadaşlarım kirada oturuyor hala, niye bu arabayı aldın şunu niye almadın yaaa diyen arkadaşlarımdan daha iyi bir arabam var ve onların çoğunun görmediği yerleri görüp, yapmadığı hobileri yapıp hayatıma devam ediyorum.
ama yukarıda da dediğim gibi bugüne kadar hayatı hep bir denge içerisinde sürdürmeye çalıştım, çünkü zengin bir ailen ve hatırlı dayıların yoksa bunu yapmaya mecbursun, bu hayatta bir kez yere düştüğün zaman kimse seni elinden tutup kaldırmıyor.
hayat sosyal medyada pazarlandığı gibi toz pembe değil ve çok acımasız.
01.11.2023 · 19. sıra
gzgnn
31.10.2023 00:20