bir ömrü ziyan eden şeyler 1

degersizlik hissi, özsaygi/sevgi eksikliği...

yaşamı boyunca, icinde degisen seviyelerde bir boşluk, huzursuzluk taşıyan kaç insan tanidiysam hepsinde vardı bu degesizlik/yetersizlik hislerinden.
^*
başka bir hayatım olabilirdi hissine çıkıyor yollar bi şekilde devamlı.
sürekli biseyleri ıskalama hissi...

aşk halinde sadece bi çeşit yüksek kafa yaşanıyor değerlilik hissini yoğun iceren. ama kalıcı bir tatmin sağlamıyor bu tabi. aşk son derece uçucu, kaçıcı bir arkadaş çünkü.

çok çalışıp çok zengin de olsalar, çok çok geniş bir arkadas çevresi de yapsalar o tatsız his bi şekilde duruyor bi köşede.
ve farkında olmadıkları şekilde, aslında hayattaki seçimlerini de ince ince manipule ediyor.
sessiz sedasız kenarda duruyor gibi gorundugu hallerde bile, aslında dolaplar çeviriyor kişinin seçimleri üzerinde sağlıksız etkiler yaratarak.

çocukluğunda yeterince sevgi, ilgi, güven ve kabul hissetmemiş yetişkinler; bu eksikliği bugünkü ilişkilerinden mahsup edemedikçe ziyan oluyorlar.
^**

değerlilik hissi, özsaygi ve sevgi; ancak iç kaynaklardan temin edildiğinde stabil özellik göstermeye başlar.
bunlarin teminine yönelik dış kaynak arayışı hem nafiledir, hem yarattığı illüzyon ve yaşattığı iniş çıkışlar itibariyle yorucudur.

yorulmaktan bezip ucunu bırakayım desen, o ana kadar bir anlam potansiyeli taşıyan o boşluk küt diye bir anlamsızlık kuyusuna düşer bu sefer de.
insan yaşam şevkini kaybedecek kadar eriyebilir o kuyuda^*

halbuki terapi almak güzeldir mesela. ömrü böyle ziyan etmek yerine kalkıp doğru kaynaklardan yardım aranmak; şüphesiz başlarda belki pek umutlu görünmeyen, ama ironik olarak devamında en efektif/kalıcı müspet sonuçları almaya gebe bir eylemdir.