babanın ölümünü sosyal medyada paylaşmak 2

akşam yedi gibi babamı kaybettiğimiz haberi geldi, atladım gittim, 20 gündür yoğun bakımdaydı ve bizi zihnen hazırlamıştı zaten; ertesi gün cenaze, cami ve definle ilgili yapılması gereken işler var, annemle onları konuştuk, bir kaç yere telefon ettim. bunlar bitip eve döndüğümde bunalmıştım tabi haliyle kolay işler değil, bir kadeh bir şey koydum, oturdum; garip bir ruh haliydi..

bir tür maraton bitmiş, rahatlama gibi değil ama finale gelinmiş, bitmiş artık.. tabi daha önce başımdan benzeri şeyler geçmişti ama ölüm başka bir şey, söylemek lazım..

neyse, kafayı biraz topladım, çok öyle “nezle oldum, ilaçlarım da bunlar” fotosu yükleyen birisi değilim, daha bir gülelim eğlenelim, “koy götüne rahvan gitsin” insanıyım ben sosyal medyada..

oturdum, facebook'ta benim gözümden kısa hayat hikayesini yazdım, düzgün adamdı zaten, çok zor olmadı.. ertesi gün nereden kalkacağını, vs onları yazarak bitirdim.. geceyarısı gibiydi..

ertesi sabahtan itibaren gelen telefonlar, camideki kalabalık, hiç ama hiç beklemediğimiz insanların görece uzak bir yere cuma öğlen trafiğinde gelmesi, o kalabalık, annemi çok ama çok mutlu etti.. hala anlatır, 3 seneyi geçti..

mezarlık daha da uzaktaydı, orada da çok yakışıklı bir iş oldu, 15-16 arabada annem ve sınıf arkadaşlarım gittik, bırakmadılar beni.. hallettik, sigaraları yaktık, sarıldık öpüştük ayrıldık..

demem o ki ne kadar çok insan bilirse o gün daha bir hafifliyor, insanlar acınızı paylaşmak için ellerinden geleni yapıyor, bu da size iyi geliyor, uzun uzun anlatmayayım şimdi..

ayıp ya da yanlış şeyler değil bunlar, dilerim başınıza hiç gelmez ama imkanınız olan her mecrada paylaşın, adını bile unuttuğunuz insanların geldiğini, gözleri dolu dolu size sarıldığını yaşayacaksınız, bu da size iyi gelecek, çok iyi gelecek..

yakın zamanda annesini kaybeden birisi olarak çok ikilemde kaldığım durumdur.

hastalık sürecinde kimseye haber vermek istemeyen, hasta olduğunu pek yakınları hariç hiç kimseyle paylaşmayan annem için yapmayı düşünüp, vazgeçmiştim.

tek derdim, insanların haberi olmasıydı.

sizin gibi insanlar olduğu sürece insan vefat etmiş bir yakınıyla 2-3 yıl sonra özel bir gün kutlaması adı altında fotoğraf atamıyor. paylaşımda bulunamıyor. aman birisi çıkar da ilgi orospusu der, tadımız kaçar diye.

ne diyeyim...