Sık geçen başlıklar

anneyi üzmek vs kendi istediğin hayat 3

ekşi'de gör
annen, baban üzülür ama alışır, geçer. ıstediğin hayatı bir kere reddedersen arkası hep gelir, hep taviz vermek zorunda kalırsın ve giden zaman asla geri gelmez.
ben ettim, siz etmeyin.
günün sonunda "ne yaptın ki?" ve "yapmasaydın" gibi sizi yıkacak şeyler duyarsınız.
ıstediğiniz hayatı yaşayın. ne pahasına olursa olsun. sonra göreceksiniz, herkes size sadece bu yüzden saygı duyacak.
annemi üzerek gittiğim, son derece mutlu ve huzurlu bir şekilde yaşadığım ülkeden onun duygu sömürüleri ve serzenişleriyle geri döndüm. şu an annemle aynı ülkede farklı şehirlerdeyiz ve annem benden uzakta kendi istediği hayatı yaşarken, ben her gün, her saat onu düşünerek döndüğüm bu ülkeye lanetler yağdırıp, her gece aynı pişmanlığın pençesinde debeleniyorum. hayat sizin. anne de olsa kimse için kendi hayatınızın güzergahını değiştirmeyin.
anadan anaya fark var tabi. buradan bin farklı cevap çıkacaktır haliyle.
ben kendi istediğim hayatı seçtim. annem çok söylendi, çevreme, tüm arkadaşlarıma kötüledi beni. hatta arkadaşlarım bu yüzden konuşmaz oldu. bu kadar bahsettim, neydi buna sebep olan?
ayrı eve çıkmak. olay oldu resmen. ayda yılda bir kez görürüm, hâlâ işe yaramaz biri olduğumdan bahseder. sağ olsun.