99 depreminde yıkılan ve bir daha da olmayandır benim için.
üzerine devrilmiş koca gardrobu tek başına kaldırıp çıkarmıştım evden anneannemi. dilaltı hapını bile almıştım yanıma o kargaşada. hatta üşür diye mantosunu bile bulmuştum ağustos sıcağında olduğumuzun farkında bile değildim o an.
sadece 1.5 ay kadar dayanabildi sonra. hem yara almıştı çok fazla hem de çok üzülmüştü kendi evi, çocuklarının evi ve işyerleri yıkıldı diye.
17 ağustos 1999 gecesinden beri benim anneanne evim olmadı.
şu an tek dileğim kızlarımın anneanne evi çok çok çok uzun yıllar var olsun. içinde anneanne ve dedeleri sağlıkla mutlulukla yaşasın. kızlarımın en sevdiği yer orası çünkü. benim de öyle...
10.02.2021 · 49. sıra
erisaa
09.02.2021 08:35