şimdi tarihini hatırlamıyorum ama medeni kanunla birlikte değişti.
benim annem ve babam memur.
annemin işyeri bizim eve daha yakın, babamın ki ise uzaktı. ama hastaneye sevk kağıdını sadece babamın işyerinden alabiliyordum. çünkü ailenin reisi erkekti.
yine annemin öğretmeni eşinden ayrılmak istiyor. (yaklaşık olarak 60'lı yılların sonuna denk geliyor bu) ama toplum içerisinde dul kadın olarak damgalanmayı da göze alamıyor. sonra eşine bir teklif götürüyor:
- senden tek kuruş istemiyorum. evi de otel olarak kullanabilirsin. ama artık kocam değilsin. senden tek ricam var, bana karışma!
çünkü eski medeni kanunda, kadının çalışması, kocanın iznine bağlıydı. kadının mesleğini icra edebilmek için dava açması mümkündü. ama tabi bu gönül yazar gibi kadınlar için olan bir uygulama.
o yüzden gönül rahatlığıyla söyleyebiliyorum:
(bkz: yallah arabistan'a)
16.03.2021 · 46. sıra
vardevela
15.03.2021 10:22 ~ 10:36