hala mevzuyu "şu gelirse şampiyon olunur bu giderse şampiyon olunmaz" penceresinde değerlendirenlere laf anlatmak imkansız.
insan tuttuğu takımı ne olursa olsun değiştirmiyor. başarılı da olsa başarısız da olsa hep oraya ait. aziz var diye fenerliliğimiz mi bitiyor? hayır.
gönül istiyor ki vizyonu olan, ufku geniş insanlar tarafından yönetilen bir takım olalım. her sene şampiyon olamaz zaten hiçbir takım. ama bittik artık.
canı sıkıldığında bir sezon boyunca 12.000 kişilik tribünü kapatan, kendisi sevmediği için başarılı hocayı futbolcuyu kovan, gücü sadece kendi taraftarına yeten, her başarısızlığın ardından önüne gelene saldıran, en ufak başarıyı ben yaptım diye bangır bangır bağırıp tarihe geçecek hezimetlerde kendinden başka herkesi suçlayan, bir dediği diğerini tutmayan, verdiği hiçbir sözü yerine getirmeyen, şampiyonluk gecesinde bile taraftara küfreden, halkın takımı fenerbahçe'yi "lisanslı ürünü olmayan yaklaşmasın, para vermeyen konuşmasın" şeklinde bir nefret objesine dönüştüren zihniyet silinsin istiyoruz artık.
isim ali koç olmuş, x olmuş, y olmuş ne önemi var? başarısızlığında bile sıkı sıkı bağlandığımız takımımızı istiyoruz.
bu zihniyet beton kazandırdı belki ama çok kişinin gönül bağını kopardı.
biz sadece bize ait olanı geri istiyoruz. fenerbahçe'yi geri istiyoruz.
anadolu deplasmanlarında bir yıl boyunca tek bir günü bekleyerek geçirir fenerbahçeli çocuklar. artık o gün bile kavuşamıyorlar. biletler tribün gruplarına bırakılıyor. fenerbahçe sadece belli bir zihniyetin ve o zihniyetin neferlerinin eğlencesi oldu.
mersin deplasmanında futbolculara çiçek vermeye parası olmayan elinde tuttuğu ağaç dalıyla takımı bekleyen, düzce'de bayrak bulamayıp elindeki kağıdı sarı lacivert'e boyayıp bayrak yaparak bekleyen çocukların olsun artık.
çok uzak kaldık çok.
23.09.2017 · 10. sıra
olsun lan bizi de seven olur
22.09.2017 00:37 ~ 00:37