durun !!
ben de kızım !!
efenm bu muhim bilgiyi verdikten sonra geleyim amacima;
kendim bizzat 19.5 sene boyunca 3+1 evde yasadim. bu yaz bosandiktan sonra bir sure daha ailemle kaldim ki, kalmaya devam da edebilirdim. ama 44 yasinda, ailesinden 20 senede baska bir hayat gelistirmis, iki neredeyse yetismis cocugu olan, ve evlilik hayati dahil olmak uzere, oldukca baski altinda yasamis bir kadindim.
ha evi tutup onume geleni eve atayim diye vallahi hic dusunmedim. ha dusunedebilirdim sizi enterese etmez.
kizim benimle yasamak istiyordu ama benim onun yasadigi standartlarin disinda bir aile hayatim vardi. bana gelis gidislerinde cok olmasa da ufak tefek sikintilar oluyordu. vs vs.
ev tutma fikri ufak ufak geldiydi. ama aldigim kus kadar nafaka, halihazirda calismiyor olusum. hicbir birikimim olmamasi neticesinde 1+1 ev aramaya basladim. nafakayi en iyi sekilde kullanabilmek icinse tuzla civarindaki 1+1, 1+0'lara da baktim. ama yok. yani var ama iviri ziviri filan zor yani.
ha niye calismiyosun diyorsaniz da o
- ne is olsa yaparim.
biraz bos bir geyikmis. yok oyle bir sey. zaten is de yok.
neyse oyle boyle derken, 1+1 evimi butun nafakami kiraya verecek sekilde tuttum.
belki de hayatta basardigim, tek basima basardigim ilk seydi ^^
muhim benim icin o yuzden. kizim artik daha cok kalabiliyor bende. bunca sene sonra, kapisini kendim acip, minnetsizce kanepesine oturabildigim bir evim var.
bu evin en buyuk ve en onemli ozelligi;
benim. olmasi...
hayat bazen basit amaclar tasir gencler. inanin butun dunya bacaklariniz arasinda degil. butun dunya belki, gece kapinizi kilitleyip, kafanizi yastiga huzurla koyabilmektir...
tavsiye ederim...