şaka maka erdoğan'ın bu krizi de atlatması 1

7 haziran 2015 - genel seçimler

erdoğan'ın meclis çoğunluğunu kaybettiği seçimlerin ertesi günü, düğmeye basılmışçasına ülkede güvenlik krizi çıkar. fatura hdp'ye kesilir. muhalefet, hdp ile yanyana gözükmemek için erdoğan'ın yanına geçer. mhp, komple akp'ye katılır. kriz, kasım seçimlerinde erdoğan'a oy olarak döner.

15 temmuz 2016 - darbe girişimi

bu girişimi takip eden yıllarda bütün muhalefeti sindirmek için kullanılacak "darbe krizi" olur. erdoğan, cemaati tasviye ederken yanında ne kadar muhalif varsa hepsine gözdağı vererek bu krizden de güçlenerek çıkar. muhalefet partileri, fetöcü damgası yeme korkusuyla yapılan hak ihlallerinin hesabını soramaz.

16 nisan 2017 - anayasa referandumu

referanduma, avrupa ülkeleri ve özellikle hollanda ve almanya ile yaşanan kriz ile girilir. bu kriz de milliyetçi oyların konsolidasyonunu sağlayarak erdoğan'ın istediğini almasına yardımcı olur. muhalefet, bakanlarımızın yanındayız pozisyonu alır.

24 haziran 2018 - başkanlık seçimi

seçim öncesi suriye'ye girilir. muhalefet, "ne işimiz var?" demek yerine, erdoğan'ı destekler. erdoğan, bir başka güvenlik krizini daha ulusalcı oy toplamak için kullanır.

ağustos 2018 - bronson olayı

seçimlerden erdoğan'ın güçlenerek çıkması ve ekonominin başına damadın geçmesiyle beraber, yabancı yatırımcılar dolarlarıyla beraber ülkeyi terk etmeye başlar. erdoğan'ın yardımına teröris(!) papaz yetişir. krizin suçu abd'ye yüklenir. muhalefet, "devletimizin yanındayız" pozisyonu alır.

gördüğünüz gibi, erdoğan'ın krizden çıkması diye bir şey olmadığı gibi, durum tam tersine işliyor. erdoğan, varlığını sürdürmek için sürekli kriz yaratmak zorunda. kendi icraatlerinin sonuçlarının sorumluluğunu yükleyeceği bir düşmanı sürekli bulunduruyor ki, kimsenin aklına ona hesap sormak gelmesin. bu strateji o kadar güzel işliyor ki, bundan sonra da her 6 ayda bir düşman değiştirerek, sürekli bir kriz ortamında gitmek erdoğan'ın işine gelecek ve bu atmosferde daha da güçlenecektir. ülkedeki muhalefette sike sürülecek beyin olsaydı belki bu kısır döngüden çıkmak mümkün olurdu ama yarın erdoğan "bu haftaki düşmanımız yunanistan!" dediğinde, o hedefe en ön sırada koşanlar yine muhalefetin liderleri olacak.