hiçbir zaman zengin olamayacağımızı bilen ebeveynlerimiz bizi böyle yetiştirdi. hatta bırak aileyi, türk filmlerinde bile zenginliğin ne kadar kötü olduğu, fakir mahallelerinin ne kadar birlik beraberlik içinde mutlu olduğu anlatıldı. belli bir yaşa kadar zenginlerin lanetlenmiş mutsuzlar sürüsü olduğunu, itin uğursuzun önde gidenleri olduğunu düşündürdüler bize. fakat koç müzesine gittiğimde bir ömrün ne kadar dolu dolu geçse bile eğlencenin ve yenilikler keşfetmenin, yeni insanlar tanımanın, yeni kültürlerle karşılaşmanın sonu olmadığını, paran varsa ömrün gezmeye ve görmeye yetmediğini daha iyi, somut örneklerle gördüm. ufku açık olan sağlıklı her zengin, son saniyesine kadar eğlenerek yaşayabilir. bırak gezip tozmayı, sadece görmek istemediği insanlardan uzaklaşabilmek bile yeter bazısına. yine koç örneği ile devam edeceğim.
uğur dündar, rahmetli vehbi koç'u konuk etmişti:
- zenginliğin kişiye her şeyi kazandırdığını düşünürüz. hayal ettiğiniz, ah şunu yapabilseydim dediğiniz bir şey var mı?
+ yok.
14.10.2021 · 47. sıra
angara beyefendisi
13.10.2021 09:10