yıllar yıllar önce, henüz çocuk istismarı konusu türkiye'nin gündeminde yer almayan ve alması da mümkün görülmeyen zamanlarda çizilmiş talihsiz bir karikatürdür.
yiğit özgür'ün ilk işlerinin basıldığı karikatür kitabı hala arşivimde durur. geçenlerde ben de fark ettim, o zamanlar yayınladığı işleri şu an yayınlayabilmesine imkan yok. sadece toplumsal tepkiden çekindiği için değil, türkiye'nin şartları ve yaraları geçen sürede çok değiştiği ve muhtemelen karikatürist de bu tarz işleri etiğe aykırı bulacağı için. eski karikatürlerde kadına şiddet, tecavüz, çocuk istismarı vs. gibi pek çok tema komedi unsuru olarak kullanılmış.
ben de eskiden, penguen ve uykusuz'un ilk zamanlarında bunlara çok gülerdim. çünkü o zamanlar bize çok uzak ve absürt bulunan kavramlardı. şimdilerde insan gülemiyor aksine bir rahatsızlık hissediyor.
tüm bunlarla beraber, bu öğelerin zamanında komedi unsuru olarak kullanılması ve bu suçların gerçekleşmesi birbiriyle kıyaslanamayacak konulardır fikrimce. ve anakronist yaklaşmadan, karikatürü de çizildiği dönem itibariyle düşünmek gerektiği fikrindeyim. türkiye'nin bir zamanlar komiklik unsuru olarak kullanılabileceğini düşündüğü konuların, zamanla ne derece tepki uyandıran bir hale geldiklerini görmek açısından da iyi bir göstergedir. mizah dergilerini atmamamın sebeplerinden birisi de, ileride çocuklarıma yakın türkiye tarihini mizah dergileri üzerinden anlatmayı düşünüyor olmam zaten.
07.06.2018 · 21. sıra
tavsan yumruklayan ivar
06.06.2018 13:17 ~ 13:55