(bkz:
kusura bakmayın ama öyle de yaşadık)
üniversitede evden gelen harçlıkla ankara'da gitmediğim rock bar kalmadı. en kötüsü dahi şu an piyasadakileri ona katlayacak mekanlara öğrenci halimle haftada iki kere gidebiliyor; gündüzleri o zamanların en iyi mekanlarında yiyip içebiliyordum, özel yurtta kalıyordum, kıyafetlerimin hepsi iyi markaydı. çok parfüm meraklısıydım ve çok da rahat parfümümü kremimi fransız markalarından alabiliyordum. bölümümün kitapları çok pahalıydı ama benim bir tane bile fotokopi kitabım olmadı. marketler pazarlar ne kadar ucuzdu, alışveriş ne kadar bereketliydi. yaz tatillerinde bir ege kasabasında dört kişilik aile olarak tatil yapabiliyorduk, aile dostlarımızla bir bölge seçip bir hafta ya da on günlük tur planlayıp herkes kendi arabasıyla olmak üzere arkalı önlü yola çıkıp geze geze yiye içe otellerde kalarak gezebiliyorduk ki şu an böyle tatillerin maliyetini hesaplayamam bile.insanlar bilinçli ve eğitimliydi, z kuşağının o partilerinde eğlendiği bizim bizzat dinlemeye maruz bırakıldığımız (hiç de sevmem ama saygım var) 90lar popunun bile bakıyorum da şimdi, bir müzikalitesi varmış. sadece nefes almıyorduk, biz yaşıyorduk , gülüyorduk , 80lerde çocuk 90larda genç olduk ve mezun olduğumuzda bir iş kaygımız yoktu, geleceğimiz vardı.
bu arada ben ana baba memur çocuğuyum