üzüldüm. üretkenliğinin, işinin ortasında ölenlere üzülüyorum. böyle 20 yıl önce işini gücünü bırakmışken ölenler üzmüyor. zaten senin için çoktan ölmüş. oysa işinin ortasında ölene hem biraz bencillikten üzülüyorum "bana daha eserler üretecekti, konserine gidecektim" diye, hem de biraz yerine kendimi koyup üzülüyorum. "daha yapacak bir sürü şeyim var, ya yarın ölürsem?" diye kafama takıyorum.
(bkz: ölmeyi hak etmiyordu)
27.03.2022 · 30. sıra
ssg
26.03.2022 06:42