uzun zamandan beridir yaşadığım duygu. milliyetçilik, yurtseverlik gibi duygular uzun zamandan beridir bana içi boş kavramlar gibi geliyor.
Sık geçen başlıklar
türkiye'ye olan aidiyet duygusunu kaybetmek 3
ekşi'de gör"önce ülken sana karşı belli taahhütleri yerine getirecek. orada tüm haklara sahip bir yurttaş olarak görüleceksin, baskıya, ayrımcılığa, hak etmediğin mahrumiyetlere maruz kalmayacaksın. ülken ve yöneticileri sana bunları sağlamak zorunda, yoksa sen de onlara hiçbir şey borçlu olmazsın. ne toprağa bağlılık, ne bayrağa saygı. başın dik yaşayabildiğin ülkeye her şeyini verirsin, her şeyi, hatta hayatını bile feda edersin; ama başın yerde yaşamak zorunda kaldığın ülkeye hiçbir şey vermezsin. ister doğduğun ülke, ister seni kabul eden ülke söz konusu olsun. yüce gönüllülük yüce gönüllülüğü, umursamazlık umursamazlığı ve aşağılama da aşağılamayı doğurur. özgür varlıkların anayasası böyledir ve ben de başka bir anayasa tanımıyorum."
amin maalouf - doğu'dan uzakta
amin maalouf - doğu'dan uzakta
özellikle son 2 yıldır yoğun olarak yaşadığım duygular bütünü.
artık bu ülkenin üzüntüleriyle üzülemiyorum, sevinçleriyle sevinemiyorum. halkıyla da bir bağımın kalmadığını düşünüyorum.
sebeplerine gelecek olursak:
1- ülkenin kendi vatandaşına hiçbir faydasının olmaması. her konuda kendi vatandaşına yük olması ve insanların hayatını zorlaştırması.
2- ülkenin insanların sürekli insanların sinirlerini yıpratması. son bilmem kaç yıldır ülkede herhangi bir iyi gelişme yok. sürekli kötü şeyler duyuyoruz. kavga, düşmanlık ve kutuplaştırma eksik olmuyor.
3- ülkenin sürekli geriye gitmesi. nerede ilkel veya çağdışı bir şey varsa peşindeyiz. medeniyetten, çağdaşlıktan uzaklaşıyoruz.
4- politikacılar. insanları kutuplaştırmaktan, birbirine düşman etmekten başka bir şeye yaramıyorlar.
5- insanlarının da pek parlak olmaması. bunu günlük hayatımızın her noktasında görüyoruz. insanlardan da bir umudum yok artık.
artık bu ülkenin üzüntüleriyle üzülemiyorum, sevinçleriyle sevinemiyorum. halkıyla da bir bağımın kalmadığını düşünüyorum.
sebeplerine gelecek olursak:
1- ülkenin kendi vatandaşına hiçbir faydasının olmaması. her konuda kendi vatandaşına yük olması ve insanların hayatını zorlaştırması.
2- ülkenin insanların sürekli insanların sinirlerini yıpratması. son bilmem kaç yıldır ülkede herhangi bir iyi gelişme yok. sürekli kötü şeyler duyuyoruz. kavga, düşmanlık ve kutuplaştırma eksik olmuyor.
3- ülkenin sürekli geriye gitmesi. nerede ilkel veya çağdışı bir şey varsa peşindeyiz. medeniyetten, çağdaşlıktan uzaklaşıyoruz.
4- politikacılar. insanları kutuplaştırmaktan, birbirine düşman etmekten başka bir şeye yaramıyorlar.
5- insanlarının da pek parlak olmaması. bunu günlük hayatımızın her noktasında görüyoruz. insanlardan da bir umudum yok artık.